Kategorie

Amiokordin (Amiodaroni hydrochloridum)

Lek na receptę

Lek jest dostępny tylko na receptę, dlatego został wyłączony ze sprzedaży wysyłkowej i może być sprzedawany jedynie w aptekach stacjonarnych.

Kliknij i sprawdź aptekę w Twojej okolicy, w której wygodnie zrealizujesz receptę.

Co to jest Amiokordin?

Lek Amiokordin jest to roztwór do wstrzykiwań, zawierający substancję czynną o nazwie chlorowodorek amiodaronu. To lek przeciwarytmiczny, stosowany w leczeniu niemiarowej czynności mięśnia sercowego.

Podstawowe informacje

NazwaAmiokordin
Nazwa międzynarodowaAmiodaroni hydrochloridum
Kategoria dostępnościLeki na receptę
Dawka

50 mg/ ml

PostaćRoztwór do wstrzykiwań
Skład - substancja czynna

chlorowodorek amiodaronu

Skład - substancje pomocnicze
  • alkohol benzylowy
  • polisorbat 80
  • woda do wstrzykiwań
Dostępne opakowania

5 ampułek po 3 ml

Działanie / właściwości

Przeciwarytmiczne

Zastosowanie

Leczenie groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca

Przeciwwskazania
  • nadwrażliwość na jod, amiodaron lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
  • bradykardia zatokowa, blok zatokowo-przedsionkowy i zespół chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem osób z wszczepionym stymulatorem serca (ryzyko zahamowania czynności węzła)
  • blok przedsionkowo - komorowy II lub III stopnia, z wyjątkiem osób z wszczepionym stymulatorem
  • blok dwu – lub trójwiązkowy, z wyjątkiem osób z wszczepionym stymulatorem serca lub założonym tymczasowym układem stymulacyjnym
  • jednoczesne stosowanie z innymi lekami, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes
  • choroby tarczycy
  • ciąża
  • okres karmienia piersią
  • zapaść krążeniowa
  • ciężkie niedociśnienie tętnicze
  • ciężka niewydolność układu oddechowego
  • kardiomiopatia zastoinowa
  • niewydolność serca
  • noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku do 3 lat
Ostrzeżenia i środki ostrożności
  • lek należy podawać w postaci dożylnej, wyłącznie w oddziale intensywnej terapii
  • lek Amiokordin podaje się poprzez dostęp do żył centralnych w celu uniknięcia niepożądanego działania w miejscu podania
  • nie należy dopuszczać do wystąpienia za małego stężenia potasu w organizmie (hipokaliemii) oraz uzupełniać jego niedobór
  • jeśli konieczne jest leczenie amiodaronem i sofosbuwirem, niezbędne może być dodatkowe monitorowanie pracy serca
  • lek Amiokordin może powodować wystąpienie śródmiąższowego zapalenia płuc
  • przed zabiegiem operacyjnym anestezjolog musi być poinformowany o tym, że pacjentowi podano lek Amiokordin
  • podczas stosowania leku Amiokordin oraz w ciągu 24 godzin od jego podania mogą wystąpić ostre lub przewlekłe zaburzenia czynności wątroby prowadzące niekiedy do zgonu - od początku leczenia lekarz będzie regularnie zalecał badania czynności wątroby
  • należy natychmiast przerwać leczenie lekiem Amiokordin, jeśli podczas jego stosowania pojawią się ciężkie reakcje skórne - objawy te mogą zagrażać życiu pacjenta
  • w przypadku wystąpienia niewyraźnego widzenia lub pogorszenia widzenia należy niezwłocznie przeprowadzić kompletne badanie okulistyczne, w tym badanie dna oka
  • przyjmowanie amiodaronu przed przeszczepem serca zwiększa ryzyko wystąpienia zagrażającego życiu powikłania - pierwotnej dysfunkcji przeszczepu
Działania niepożądane / Skutki uboczne

Często:

  • zwolnienie rytmu serca, zazwyczaj umiarkowane
  • reakcje w miejscu podania leku, takie jak ból, rumień, obrzęk, martwica, wynaczynienie krwi, naciek, stan zapalny, stwardnienie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zapalenie tkanki łącznej, zakażenie, zmiany zabarwienia skóry
  • obniżenie ciśnienia tętniczego, zazwyczaj umiarkowane i przemijające, objawiające się zawrotami głowy, dezorientacją i omdleniem
  • swędząca czerwona wysypka (wyprysk)
Nie łączyć z
  • sokiem grejpfrutowym
  • chinidyną
  • dyzopiramidem
  • prokainamidem
  • sotalolem
  • bretylium
  • beprydylem
  • podawanymi dożylnie: erytromycyną, kotrimoksazolem, pentamidyną
  • chloropromazyną
  • tiorydazyną
  • flufenazyną
  • pimozydem
  • haloperydolem
  • amisulpirydem
  • sertindolem
  • preparatami litu
  • doksepiną
  • amitryptyliną
  • terfenadyną
  • astemizolem
  • mizolastyną
  • chininą
  • chlorochiną
  • meflochiną
  • halofantryną
  • winkaminą
  • lekami neuroleptycznymi
  • cyzaprydem
  • cyprofloksacyną
  • ofloksacyną
  • lewofloksacyną
  • propranololem
  • werapamilem
  • diltiazemem
  • sofosbuwirem
  • bisakodylem
  • senesem
  • symwastatyną
  • atorwastatyną
  • lowastatyną
  • furosemidem
  • hydrokortyzonem
  • prednizolonem
  • tetrakozaktydem
  • amfoterycyną B podawaną dożylnie
  • środkami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym lub tlenem o dużym stężeniu, podawanym podczas zabiegów operacyjnych
  • fenytoiną
  • digoksyną
  • warfaryną
  • dabigatranem
  • cyklosporyną
  • takrolimusem
  • flekainidem
  • fentanylem
  • lidokainą
  • syldenafilem
  • midazolamem
  • triazolamem
  • dihydroergotaminą
  • ergotaminą
  • kolchicyną
Ciąża

Stosowanie leku Amiokordin w ciąży jest przeciwwskazane.

Karmienie piersią

Stosowanie leku Amiokordin w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Dzieci

Leku Amiokordin nie należy podawać noworodkom (w tym wcześniakom), niemowlętom i dzieciom w wieku do 3 lat.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

Lek nie powoduje zaburzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Działanie i właściwości

Jak działa lek Amiokordin?

Amiokordin zawiera amiodaron, który jest silnym lekiem przeciwarytmicznym, stosowanym w leczeniu niemiarowej czynności serca. Podaje się go dożylnie, jeśli konieczne jest uzyskanie szybkiego działania leku lub jeśli podawanie doustne leku nie jest możliwe.

Zastosowanie / wskazania

Kiedy stosuje się lek Amiokordin?

Amiokordin stosuje się w leczeniu groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca:

  • zaburzeń rytmu w przebiegu zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a 
  • migotania i trzepotania przedsionków, napadowych tachyarytmii nadkomorowych: częstoskurczów nadkomorowych i węzłowych, jeśli nie można zastosować innych leków
  • komorowych zaburzeń rytmu (częstoskurcz komorowy, migotanie komór), jeśli inne leki przeciwarytmiczne są nieskuteczne

Dawkowanie

Jak stosować lek Amiokordin?

  • lek podaje lekarz lub pielęgniarka zgodnie z zaleceniem lekarza - w razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza
  • lek jest podawany dożylnie, pod stałą kontrolą stanu pacjenta (zapis EKG, wartości ciśnienia tętniczego)
  • przed podaniem pacjentowi lek Amiokordin jest rozcieńczany
  • lekarz określi odpowiednią dawkę dla każdego pacjenta, na podstawie masy ciała i w zależności od leczonej choroby
  • nie należy mieszać innych leków z lekiem Amiokordin w tej samej strzykawce
  • nie należy wstrzykiwać innych leków w ten sam dostęp żylny
  • w przypadku wrażenia, że działanie leku Amiokordin jest zbyt mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza

Dorośli

  • dawka nasycająca: 5 mg/ kg mc. podana w 250 ml 5% roztworu glukozy w infuzji trwającej od 20 minut do 2 godzin. Infuzję można powtarzać 2 do 3 razy na dobę. Szybkość infuzji należy określić na podstawie uzyskanego skutku działania leku
  • dawka podtrzymująca: 10 - 20 mg/kg mc./dobę (zazwyczaj 600 do 800 mg/ 24 godziny do dawki 1200 mg/ 24 godziny) w infuzji w 250 ml 5% roztworu glukozy przez kilka dni. Gdy tylko zostanie uzyskany pożądany skutek terapeutyczny, lekarz zaleci jednoczesne podawanie doustne leku zawierającego amiodaron w zwykłej dawce nasycającej (3 x 200 mg na dobę). Dawkę podawaną dożylnie zmniejsza się stopniowo
  • w stanach nagłych stosuje się 150 - 300 mg amiodaronu w 10 - 20 ml 5% roztworu glukozy w powolnym, trwającym co najmniej 3 minuty wstrzyknięciu. Następne wstrzyknięcie można powtórzyć nie wcześniej niż po 15 minutach, nawet jeżeli w pierwszym wstrzyknięciu podano tylko roztwór z jednej ampułki (150 mg). Jeżeli konieczne jest podanie następnych dawek amiodaronu, należy je podawać w infuzji dożylnej.

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa

W szczególnym przypadku resuscytacji krążeniowo-oddechowej pacjenta z migotaniem komór opornym na defibrylację, pierwszą dawkę 300 mg (lub 5 mg/kg) amiodaronu, rozcieńczając odpowiednią objętość roztworu leku Amiokordin w 20 ml 5% roztworu glukozy, podaje się w wstrzyknięciu dożylnym. W przypadku utrzymywania się migotania komór można rozważyć podanie dożylne dodatkowej dawki amiodaronu, wynoszącej 150 mg (lub 2,5 mg/kg mc.).

Dzieci

Lek zawiera alkohol benzylowy, a jego podawanie małym dzieciom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzeń oddychania (tzw.”gasping syndrome”).

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amiodaronu u dzieci. Nie stosować leku Amiokordin u wcześniaków, noworodków, niemowląt i dzieci w wieku do 3 lat.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Nie ma szczegółowych danych dotyczących dawkowania u osób w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególne środki ostrożności.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Amiokordin

Z uwagi na fakt, że lek będzie podawany pacjentowi podczas pobytu w szpitalu, jest mało prawdopodobne, aby zastosowano za małą lub zbyt dużą dawkę leku. Jeśli jednak pacjent będzie miał jakiekolwiek wątpliwości, powinien poinformować o nich lekarza lub pielęgniarkę.

Pominięcie zastosowania leku Amiokordin

Lek stosowany w lecznictwie zamkniętym.

Przerwanie stosowania leku Amiokordin

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Amiokordin?

Leku Amiokordin nie należy stosować:

  • jeśli pacjent ma uczulenie na jod, amiodaron lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku - w razie wystąpienia objawów uczulenia, takich jak swędząca wysypka, trudności w połykaniu i oddychaniu lub obrzęk warg, twarzy, gardła i języka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem
  • u pacjentów z chorobami serca: bradykardią zatokową, blokiem zatokowo-przedsionkowym i zespołem chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem osób z wszczepionym stymulatorem (ryzyko zahamowania czynności węzła)
  • u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, z wyjątkiem osób z wszczepionym stymulatorem
  • u pacjentów z blokiem dwu- lub trójwiązkowym z wyjątkiem osób z wszczepionym rozrusznikiem serca lub założonym tymczasowym układem stymulacyjnym
  • jednocześnie z lekami, które mogą powodować zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, typu torsade de pointes 
  • jeśli pacjent ma chorobę tarczycy
  • jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią
  • w razie zapaści krążeniowej, ciężkiego niedociśnienia tętniczego
  • w razie ciężkiej niewydolności układu oddechowego
  • u pacjenta z kardiomiopatią zastoinową lub niewydolnością serca
  • u noworodków (w tym wcześniaków), niemowląt i dzieci w wieku do 3 lat

Powyższe przeciwwskazania nie mają zastosowania, jeśli amiodaron jest stosowany w oddziale intensywnej terapii w resuscytacji krążeniowo-oddechowej nagłego zatrzymania krążenia w przebiegu migotania komór, jeśli defibrylacja nie jest skuteczna.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane / skutki uboczne

Jak każdy lek, lek Amiokordin może powodować działania niepożądane, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy zaprzestać stosowania leku Amiokordin i niezwłocznie zasięgnąć porady medycznej w razie wystąpienia:

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • obrzęku Quinckego - ciężkiej reakcji uczuleniowej, powodującej obrzęk twarzy oraz trudności w oddychaniu i połykaniu
  • reakcji skórnej zagrażającej życiu, charakteryzującej się występowaniem wysypki, pęcherzy, złuszczaniem się skóry i bólem (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka - TEN, zespół Stevensa-Johnsona - SJS, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami uogólnionymi - DRESS)
  • nieregularnej czynności serca - może to być objaw zagrażającej życiu arytmii typu torsade de pointes
  • niewyraźnego widzenia lub pogorszenia widzenia - mogą to być objawy uszkodzenia nerwu wzrokowego, mogącego prowadzić do utraty wzroku

Bardzo rzadko (występuje rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

  • wstrząsu anafilaktycznego (znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, powodujące niedostateczny przepływ krwi przez ważne dla życia narządy i tkanki, spowodowane gwałtownie przebiegającą reakcją uczuleniową), objawiającego się splątaniem, osłabieniem, omdleniem
  • zawrotów głowy, zmęczenia i duszności - mogą to być objawy znacznego zwolnienia rytmu serca, zatrzymania czynności węzła zatokowego, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniem czynności węzła zatokowego i/lub u pacjentów w podeszłym wieku lub objawy wystąpienia nowego typu zaburzeń rytmu serca lub pogorszenia istniejących zaburzeń rytmu serca, czasami z zatrzymaniem akcji serca
  • zażółcenia oczu i skóry (żółtaczki), bólów brzucha, utraty apetytu, zmęczenia, gorączki, dużej aktywności aminotransferaz (stwierdzane w badaniach krwi) - są to objawy zagrażającego życiu ostrego zaburzenia czynności wątroby lub niewydolności wątroby
  • duszności i kaszlu bez odkrztuszania - mogą to być objawy zagrażającego życiu śródmiąższowego zapalenia płuc lub zwłóknienia płuc lub wystąpienia skurczu oskrzeli i (lub) bezdechu w przypadku ciężkiej niewydolności oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową
  • bólu głowy nasilającego się rano lub po wysiłku, nudności, drgawek, omdlenia, zaburzeń widzenia lub dezorientacji - mogą to być objawy zaburzeń czynności mózgu z powodu zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego (rzekomy guz mózgu)

Pozostałe działania niepożądane leku Amiokordin:

Często (występuje u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

  • zwolnienie rytmu serca, zazwyczaj umiarkowane
  • reakcje w miejscu podania leku, takie jak ból, rumień, obrzęk, martwica, wynaczynienie krwi, naciek, stan zapalny, stwardnienie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zapalenie tkanki łącznej, zakażenie, zmiany zabarwienia skóry
  • obniżenie ciśnienia tętniczego, zazwyczaj umiarkowane i przemijające, objawiające się zawrotami głowy, dezorientacją i omdleniem (donoszono o przypadkach ciężkiego niedociśnienia tętniczego lub zapaści naczyniowej w następstwie przedawkowania leku lub zbyt szybkiego podania leku)
  • swędząca czerwona wysypka (wyprysk)

Bardzo rzadko (występuje u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

  • złe samopoczucie, uczucie dezorientacji lub słabości, nudności, utrata apetytu, drażliwość - mogą to być objawy choroby nazywanej zespołem nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
  • nudności
  • zwiększenie aktywności aminotransferaz (stwierdzane w badaniach krwi), które jest zwykle umiarkowane (1,5 do 3 razy powyżej górnej granicy normy) i występuje na początku leczenia - te zaburzenia mogą powrócić do wartości prawidłowych po zmniejszeniu dawki leku lub samoistnie
  • ból głowy
  • nadmierna potliwość
  • nagłe zaczerwienienie twarzy

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • ból pleców
  • pokrzywka
  • nadczynność tarczycy objawiająca się pobudzeniem, zmniejszeniem masy ciała, zwiększoną potliwością
  • nagłe zapalenie trzustki lub ostre zapalenie trzustki
  • zmniejszenie libido
  • majaczenie (w tym splątanie), omamy
  • zagrażające życiu powikłanie po przeszczepie serca (pierwotna dysfunkcja przeszczepu), w którym przeszczepione serce przestaje działać prawidłowo

Ostrzeżenia i środki ostrożności

  • amiokordin należy podawać w postaci dożylnej wyłącznie w oddziale intensywnej terapii, gdzie stan kliniczny pacjenta jest stale kontrolowany (zapis EKG, wartości ciśnienia tętniczego)
  • lek Amiokordin powoduje zmiany w zapisie EKG – nie świadczy to jednak o zatruciu lekiem
  • lek Amiokordin może wywoływać zaburzenia rytmu serca lub powodować pogorszenie leczonych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza w rezultacie interakcji z niektórymi lekami i/lub w przypadku zaburzeń elektrolitowych (zmniejszenia stężenia jonów potasu i/lub magnezu we krwi)
  • nie należy dopuszczać do wystąpienia za małego stężenia potasu w organizmie (hipokaliemii) oraz uzupełniać niedobór
  • nie jest zalecane jednoczesne stosowanie leku Amiokordin z następującymi lekami:
    • leki betaadrenolityczne
    • antagoniści wapnia zwalniający czynność serca (werapamil, diltiazem)
    • leki przeczyszczające, które mogą powodować hipokaliemię
  • jeśli pacjent obecnie przyjmuje lek zawierający sofosbuwir (stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C) może to spowodować zagrażające życiu spowolnienie pracy serca. Lekarz może rozważyć alternatywne metody leczenia. Jeśli konieczne jest leczenie amiodaronem i sofosbuwirem, niezbędne może być dodatkowe monitorowanie pracy serca. Należy natychmiast poinformować lekarza (jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający sofosbuwir), jeśli w trakcie leczenia wystąpią:
    • wolna lub nieregularna praca serca
    • zaburzenia rytmu serca
    • duszność lub pogorszenie istniejącej duszności
    • ból w klatce piersiowej
    • zawroty głowy
    • kołatanie serca
    • stan bliski omdleniu lub omdlenie
  • lek może powodować śródmiąższowe zapalenie płuc (objawia się ono dusznościami oraz kaszlem bez odkrztuszania) - w razie podejrzenia jego wystąpienia lekarz wykona badanie radiologiczne klatki piersiowej, rozważy dalsze leczenie lekiem Amiokordin oraz rozważy leczenie kortykosteroidami 
  • bardzo rzadko obserwowano występowanie ciężkich powikłań oddechowych, czasami zakończonych zgonem, zwykle w okresie bezpośrednio po zabiegu operacyjnym
  • przed zabiegiem operacyjnym anestezjolog musi być poinformowany o tym, że pacjentowi podano lek Amiokordin
  • podczas stosowania leku Amiokordin oraz w ciągu 24 godzin od jego podania mogą wystąpić ostre lub przewlekłe zaburzenia czynności wątroby prowadzące niekiedy do zgonu - dlatego od początku leczenia lekarz będzie regularnie zalecał badania czynności wątroby (określenie aktywności aminotransferaz we krwi), a w razie wystąpienia zaburzeń czynności wątroby rozważy zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia
  • należy natychmiast przerwać leczenie lekiem Amiokordin, jeśli podczas jego stosowania pojawią się ciężkie reakcje skórne (objawy te mogą zagrażać życiu pacjenta):
    • postępująca wysypka z pęcherzami lub zmiany na błonach śluzowych
    • gorączka i bóle stawów
    • ciężka gwałtownie przebiegająca choroba objawiająca się pękającymi olbrzymimi pęcherzami podnaskórkowymi, rozległymi nadżerkami na skórze, spełzaniem dużych płatów naskórka oraz gorączką
  • w przypadku wystąpienia niewyraźnego widzenia lub pogorszenia widzenia należy niezwłocznie przeprowadzić kompletne badanie okulistyczne, w tym badanie dna oka - w przypadku stwierdzenia uszkodzenia i/lub zapalenia nerwu wzrokowego konieczne jest odstawienie leku Amiokordin ze względu na ryzyko utraty wzroku
  • w celu uniknięcia niepożądanego działania w miejscu podania, lek Amiokordin podaje się poprzez dostęp do żył centralnych
  • jeśli pacjent znajduje się na liście oczekujących na przeszczep serca, lekarz prowadzący może zmienić rodzaj leczenia przed przeszczepem - wynika to z faktu, że przyjmowanie amiodaronu przed przeszczepem serca zwiększa ryzyko wystąpienia zagrażającego życiu powikłania (pierwotna dysfunkcja przeszczepu), w którym przeszczepione serce przestaje pracować prawidłowo w ciągu pierwszych 24 godzin po operacji

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Amiokordin a ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ze względu na wpływ amiodaronu na tarczycę płodu, stosowanie leku w okresie ciąży jest przeciwwskazane.

Amiokordin a karmienie piersią

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Amiodaron przenika do mleka kobiecego w znaczących ilościach, dlatego stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Interakcje

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie wolno stosować leku Amiokordin jednocześnie z lekami mogącymi spowodować zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca (typu torsade de pointes).

Do tych leków należą: 

  • leki stosowane w leczeniu arytmii (nierównej czynności serca): chinidyna, dyzopiramid, prokainamid, sotalol, bretylium, beprydyl
  • podawane dożylnie erytromycyna (antybiotyk), kotrimoksazol (lek przeciwzakaźny) lub lek pierwotniakobójczy - pentamidyna
  • leki przeciwpsychotyczne, takie jak chloropromazyna, tiorydazyna, flufenazyna, pimozyd, haloperydol, amisulpiryd, sertindol
  • niektóre leki stosowane w innych chorobach psychicznych: preparaty litu i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, np. doksepina, amitryptylina
  • niektóre leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu uczulenia: terfenadyna, astemizol, mizolastyna
  • leki przeciw malarii: chinina, chlorochina, meflochina, halofantryna
  • lek stosowany w leczeniu zaburzeń krążenia mózgowego, zawrotów głowy, szumu usznego, zaburzeń pamięci i uczenia się, zwłaszcza w podeszłym wieku - winkamina
  • leki neuroleptyczne
  • lek stosowany w leczeniu opóźnionego opróżniania żołądka - cyzapryd

Nie zaleca się stosowania leku Amiokordin jednocześnie z:

  • fluorochinolonami - lekami przeciw zakażeniom: cyprofloksacyną, ofloksacyną, lewofloksacyną
  • lekami beta-adrenolitycznymi - stosowanymi w chorobach serca, np. propranololem
  • lekami z grupy antagonistów wapnia, spowalniającymi rytm serca - stosowanymi w dusznicy bolesnej (choroba serca) lub w nadciśnieniu tętniczym (zbyt wysokie ciśnienie tętnicze): werapamilem, diltiazemem
  • sofosbuwirem, stosowanym w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C
  • niektórymi lekami przeczyszczającymi (stosowanymi w leczeniu zaparć) wywołującymi za małe stężenie potasu we krwi: bisakodylem, senesem
  • lekami zmniejszającymi stężenie cholesterolu – statynami, np. symwastatyną, atorwastatyną, lowastatyną

Leki, których przyjmowaznie wymaga większej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leku Amiokordin:

  • leki moczopędne, np. furosemidem
  • leki przeciwzapalne - kortykosteroidami stosowanymi ogólnoustrojowo, np. hydrokortyzon, prednizolon
  • tetrakozaktyd (lek stosowany w diagnostyce pewnych zaburzeń hormonalnych)
  • amfoterycyna B - przy podaniu dożylnym
  • środki stosowane w znieczuleniu ogólnym lub tlen o dużym stężeniu, podawanym podczas zabiegów operacyjnych
  • fenytoina, stosowana w leczeniu napadów padaczkowych
  • glikozydy naparstnicy np. digoksyna, stosowana w chorobach serca - lekarz zaleci oznaczanie stężenia digoksyny w osoczu, wykonanie badania EKG i dostosuje dawkę glikozydu naparstnicy oraz będzie obserwować pacjenta, aby nie przeoczyć objawów zatrucia glikozydami naparstnicy
  • leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, dabigatran - konieczne będzie regularne badanie krzepnięcia krwi, aby dostosować dawkę doustnych leków przeciwzakrzepowych, zarówno podczas leczenia, jak i po zakończeniu leczenia lekiem Amiokordin
  • leki zapobiegające odrzuceniu przeszczepu - cyklosporyna, takrolimus
  • flekainid, stosowany w leczeniu arytmii
  • fentanyl
  • lidokaina
  • syldenafil, stosowany w leczeniu impotencji
  • midazolam, stosowany w stanach lękowych i w celu uspokojenia przed zabiegami operacyjnymi
  • triazolam, stosowany w bezsenności
  • dihydroergotamina i ergotamina (leki przeciwmigrenowe)
  • kolchicyna, stosowana w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej

Amiokordin z jedzeniem i piciem

Zaleca się unikanie spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia lekiem Amiokordin.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Amiokordin a alkohol

Brak danych.

Amiokordin a prowadzenie pojazdów

Na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania nie stwierdzono, aby amiodaron powodował zaburzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Przechowywanie

Jak przechowywać lek Amiokordin?

  • nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C
  • przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem

Dodatkowe informacje

Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.