Kategorie

Co-Dipper (Valsartanum+Hydrochlorothiazidum)

Lek na receptę

Lek jest dostępny tylko na receptę, dlatego został wyłączony ze sprzedaży wysyłkowej i może być sprzedawany jedynie w aptekach stacjonarnych.

Kliknij i sprawdź aptekę w Twojej okolicy, w której wygodnie zrealizujesz receptę.

Co to jest Co-Dipper?

Co-Dipper to lek zawierający dwie substancje czynne: walsartan i hydrochlorotiazyd, które pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze krwi.

Podstawowe informacje

NazwaCo-Dipper
Nazwa międzynarodowaValsartanum+Hydrochlorothiazidum
Kategoria dostępnościLeki na receptę
Dawka
  • 80 mg + 12,5 mg
  • 160 mg + 12,5 mg
  • 160 mg + 25 mg
  • 320 mg + 25 mg
  • 320 mg + 12,5 mg
PostaćTabletki powlekane
Skład - substancja czynna
  • walsartan
  • hydrochlorotiazyd
Skład - substancje pomocnicze
  • celuloza mikrokrystaliczna
  • krospowidon
  • stearynian magnezu
  • bezwodna krzemionka koloidalna
  • hypromeloza
  • makrogol 8000
  • talk
  • dwutlenek tytanu (E171)
  • czerwony tlenek żelaza (E172)
  • żółty tlenek żelaza (E172)
Dostępne opakowania
  • 14 tabletek powlekanych
  • 28 tabletek powlekanych
  • 30 tabletek powlekanych
  • 56 tabletek powlekanych
  • 60 tabletek powlekanych
  • 98 tabletek powlekanych
Działanie / właściwości

Przeciwnadciśnieniowe

Zastosowanie

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych.

Przeciwwskazania
  • nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku
  • ciąża powyżej 3 miesiąca
  • ciężka choroba wątroby, uszkodzenie małych przewodów żółciowych w wątrobie (marskość), prowadzące do zastoju żółci
  • ciężka choroba nerek
  • bezmocz
  • dializy („sztuczna nerka”)
  • pomimo leczenia stężenie potasu lub sodu we krwi pacjenta jest mniejsze od prawidłowego, lub jeśli stężenie wapnia we krwi jest większe od prawidłowego
  • dna moczanowa
  • cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek, przy jednoczesnym stosowaniu lek obniżającym ciśnienie tętnicze krwi, który zawiera aliskiren
Ostrzeżenia i środki ostrożności
  • stosowanie leków oszczędzających potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas lub inne leki, które zwiększają ilość potasu we krwi (takie jak heparyna)
  • małe stężenie potasu we krwi
  • biegunka lub ciężkie wymioty
  • stosowanie dużych dawek leków moczopędnych
  • ciężka choroba serca
  • niewydolność serca lub przebyty zawał mięśnia sercowego
  • zwężenie tętnicy nerkowej
  • zabieg przeszczepienia nerki
  • hiperaldosteronizm (choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt dużo hormonu aldosteronu)
  • choroba wątroby lub nerek
  • kiedykolwiek podczas stosowania innych leków (w tym inhibitorów ACE) wystąpił u pacjenta obrzęk języka i twarzy (tzw. obrzęk naczynioruchowy) na skutek reakcji alergicznej
  • gorączka, wysypka i bóle stawów, które mogą być objawami układowego tocznia rumieniowatego (tzw. choroby autoimmunologicznej)
  • cukrzyca, dna, duże stężenie cholesterolu lub triglicerydów we krwi
  • reakcje alergiczne po zastosowaniu innych leków zmniejszających ciśnienie tętnicze krwi, należących do tej samej grupy (antagonistów receptora angiotensyny II) lub jeśli u pacjenta stwierdzono alergię, lub astmę oskrzelową
  • osłabienie wzroku lub ból oka
  • nowotwór złośliwy skóry lub nieoczekiwana zmiana skóry
  • stosowanie inhibitorów ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl) lub aliskiren
Działania niepożądane / Skutki uboczne

Niezbyt często (u 1 na 100 pacjentów):

  • kaszel
  • niskie ciśnienie tętnicze krwi
  • uczucie oszołomienia
  • odwodnienie (z nasilonym pragnieniem, suchością jamy ustnej i języka, rzadkim oddawaniem moczu, ciemnym zabarwieniem moczu, suchością skóry)
  • bóle mięśniowe
  • uczucie zmęczenia
  • mrowienie lub drętwienie
  • niewyraźne widzenie
  • szumy uszne (np. syk, brzęczenie)
Nie łączyć z
  • litem, lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych
  • lekami lub substancjami, które mogą zwiększyć ilość potasu we krwi
  • lekami, które mogą zmniejszyć ilość potasu we krwi, takie jak leki moczopędne, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, karbenoksolon, amfoterycyna lub penicylina G
  • niektórymi antybiotykami (z grupy ryfamycyn), lek zapobiegający odrzuceniu przeszczepu (cyklosporyna) lub lek przeciwretrowirusowy stosowany w leczeniu zakażenia HIV i w leczeniu AIDS (rytonawir)
  • lekami, które mogą wywołać zaburzenia rytmu serca typu „torsade de pointes”, takie jak leki przeciwarytmiczne (stosowane w leczeniu zaburzeń czynności serca) i niektóre leki przeciwpsychotyczne
  • lekami, które mogą zmniejszyć ilość sodu we krwi, takie jak leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe
  • lekami stosowanymi w leczeniu dny (takie jak allopurynol, probenecyd, sulfinpirazon)
  • leczniczo stosowaną witaminą D i suplementami wapnia
  • lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy (doustne [np. metformina] lub insulina)
  • innymi lekami zmniejszającymi ciśnienie tętnicze krwi, w tym metylodopa, inhibitory ACE (tj. enalapryl, lizynopryl itp.) lub aliskiren
  • lekami stosowanymi w celu zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi, takie jak noradrenalina lub adrenalina
  • digoksyną lub innymi glikozydami naparstnicy (leki stosowane w leczeniu zaburzeń czynności serca)
  • lekami, które mogą zwiększyć stężenie cukru we krwi, takie jak diazoksyd lub beta-adrenolityki
  • lekami cytotoksycznymi (stosowane w leczeniu raka), takie jak metotreksat lub cyklofosfamid
  • lekami przeciwbólowymi, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) i kwas acetylosalicylowy w dawce większej niż 3 gramy na dobę
  • lekami zwiotczającymi mięśnie, takie jak tubokuraryna 4 SE/H/0922/001/IB/045
  • lekami przeciwcholinergicznymi (stosowane w leczeniu różnych chorób, takich jak skurcze żołądka i jelit, skurcze pęcherza moczowego, astma oskrzelowa, choroba lokomocyjna, skurcze mięśni, choroba Parkinsona i jako element znieczulenia ogólnego)
  • amantadyną (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz w leczeniu i profilaktyce niektórych chorób wywołanych przez wirusy)
  • kolestyraminą i kolestypolem (leki stosowane głównie w leczeniu dużego stężenia tłuszczów we krwi)
  • cyklosporyną (lek stosowany w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionego narządu)
  • alkoholem, lekami nasennymi i znieczulającymi (leki o działaniu nasennym lub przeciwbólowym, stosowane np. podczas operacji)
  • jodowanymi środkami kontrastującymi (stosowane w badaniach obrazowych)
Ciąża

Nie zaleca się stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.

Karmienie piersią

Nie zaleca się stosowania produktu Co-Dipper w okresie karmienia piersią.

Dzieci

Nie zaleca się stosowanie leku u dzieci i młodzieży, w wieku poniżej 18 lat.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

Lek może powodować zawroty głowy i wpływać na zdolność koncentracji. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn.

Działanie i właściwości

Jak działa lek  Co-Dipper?

Co-Dipper zawiera w swoim składzie dwie substancje czynne: walsartan i hydrochlorotiazyd. Pierwsza z nich zaliczana jest to tzw. antagonistów receptora angiotensyny II, które pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze krwi poprzez zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych. Hydrochlorotiazyd należy do tzw. tiazydowych leków moczopędnych powodujących zwiększenie objętości wydalanego moczu, co skutkuje zmniejszeniem ciśnienia tętniczego krwi.

Zastosowanie / wskazania

Kiedy stosuje się lek  Co-Dipper?

Lek Co-Dipper stosuje się w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi, którego nie udaje się odpowiednio kontrolować żadną z substancji wchodzącej w skład leku stosowaną osobno.

Dawkowanie

Jak stosować lek Co-Dipper?

Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • zwykle zalecaną dawką leku Co-Dipper jest jedna tabletka na dobę
  • lek należy przyjmować zawsze o tej samej porze każdego dnia, zazwyczaj rano
  • lek można przyjmować niezależnie od posiłków
  • tabletki należy połykać, popijając szklanką wody

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

Jeśli pacjent przyjmie za dużo tabletek, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub szpitalem. Przedawkowanie leku może objawiać się wystąpieniem silnych zawrotów głowy i/lub omdleń. W przypadku ich wystąpienia należy położyć się i niezwłocznie skontaktować z lekarzem.

Pominięcie zastosowania leku

W przypadku pominięcia dawki leku należy przyjąć pominiętą tabletkę jak najszybciej. Gdy odstęp pomiędzy przyjęciem kolejnej dawki a zaległej będzie zbyt krótki, nie należy przyjmować zaległej dawki. Nie należy stosować podwójnej dawki leku w celu uzupełnienia dawki pominiętej. 

Przerwanie stosowania leku

Przerwanie leczenia lekiem Co-Dipper może spowodować zaostrzenie nadciśnienia tętniczego. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Co-Dipper?

Leku Co-Dipper nie należy stosować, jeśli pacjent:

  • ma nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku
  • jest w ciąży powyżej 3 miesiąca
  • ma ciężką chorobę wątroby, uszkodzenie małych przewodów żółciowych w wątrobie (marskość), prowadzące do zastoju żółci
  • ma ciężką chorobę nerek
  • ma bezmocz
  • jest poddawany dializą („sztuczna nerka”)
  • pomimo leczenia stężenie potasu lub sodu we krwi pacjenta jest mniejsze od prawidłowego, lub jeśli stężenie wapnia we krwi jest większe od prawidłowego
  • ma dnę moczanową
  • ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek, przy jednoczesnym stosowaniu lek obniżającym ciśnienie tętnicze krwi, który zawiera aliskiren

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane / skutki uboczne

Jak każdy lek, lek Co-Dipper może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy zaprzestać stosowania leku Co-Dipper i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego oddziału ratunkowego, jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych.

  • obrzęk twarzy, języka lub gardła
  • trudności w połykaniu
  • pokrzywka i trudności w oddychaniu

Do innych działań niepożądanych należą:

Niezbyt często (u 1 na 100 pacjentów):

  • kaszel
  • niskie ciśnienie tętnicze krwi
  • uczucie oszołomienia
  • odwodnienie (z nasilonym pragnieniem, suchością jamy ustnej i języka, rzadkim oddawaniem moczu, ciemnym zabarwieniem moczu, suchością skóry)
  • bóle mięśniowe
  • uczucie zmęczenia
  • mrowienie lub drętwienie
  • niewyraźne widzenie
  • szumy uszne (np. syk, brzęczenie)

Bardzo rzadkie (u 1 na 10 000 osób):

  • zawroty głowy
  • biegunka
  • bóle stawów

Częstość nieznana:

  • trudności w oddychaniu
  • znacznie zmniejszona ilość wydalanego moczu
  • małe stężenie sodu we krwi (które może spowodować uczucie zmęczenia, splątanie, drganie mięśni i/lub drgawki w ciężkich przypadkach)
  • małe stężenie potasu we krwi (czasami z osłabieniem mięśni, kurczami mięśni, nieprawidłowym rytmem serca)
  • mała liczba krwinek białych (z takimi objawami, jak gorączka, zakażenia w obrębie skóry, ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej na skutek zakażenia, osłabienie)
  • zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (co w ciężkich przypadkach może spowodować zażółcenie skóry i oczu)
  • zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi (co może wskazywać na zaburzenia czynności nerek)
  • zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (co w ciężkich przypadkach może spowodować dnę)
  • omdlenie

Następujące działania niepożądane notowano podczas stosowania produktów leczniczych zawierających sam walsartan lub sam hydrochlorotiazyd:

Walsartan

Niezbyt częste (u 1 do 10 na 1000 osób):

  • uczucie wirowania
  • ból brzucha

Częstość nieznana:

  • powstawanie pęcherzy na skórze (objaw pęcherzowego zapalenia skóry)
  • wysypka skórna ze świądem lub bez świądu, razem z niektórymi z następujących objawów: gorączka, ból stawów, ból mięśni, obrzęk węzłów chłonnych i/lub objawy grypopodobne
  • wysypka, purpurowo-czerwone plamy, gorączka, świąd (objawy zapalenia naczyń krwionośnych)
  • mała liczba płytek krwi (niekiedy z nieprawidłowym krwawieniem lub wybroczynami)
  • duże stężenie potasu we krwi (niekiedy z kurczami mięśni, zaburzenia rytmu serca)
  • reakcje alergiczne (z takimi objawami, jak wysypka, świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy)
  • obrzęk, głównie twarzy i gardła; wysypka; świąd
  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
  • zmniejszenie stężenia hemoglobiny i odsetka krwinek czerwonych (co może w ciężkich przypadkach spowodować niedokrwistość)
  • niewydolność nerek
  • małe stężenie sodu we krwi (które może spowodować uczucie zmęczenia, splątanie, drganie mięśni i/lub drgawki w ciężkich przypadkach)

Hydrochlorotiazyd

Bardzo częste (częściej niż u 1 na 10 osób):

  • małe stężenie potasu we krwi
  • zwiększenie stężenia tłuszczów we krwi

Częste (u 1 na 100 osób):

  • małe stężenie sodu we krwi
  • małe stężenie magnezu we krwi
  • duże stężenie kwasu moczowego we krwi
  • swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki
  • zmniejszone łaknienie
  • lekkie nudności i wymioty
  • zawroty głowy, omdlenie podczas wstawania
  • niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu

Rzadkie (u 1 na 10 000 osób):

  • obrzęk i powstawanie pęcherzy na skórze (na skutek zwiększonej wrażliwości na światło słoneczne)
  • duże stężenie wapnia we krwi
  • duże stężenie cukru we krwi
  • obecność cukru w moczu
  • nasilenie cukrzycowych zaburzeń metabolicznych
  • zaparcie, biegunka, odczucie dyskomfortu w obrębie żołądka lub jelit, zaburzenia czynności wątroby (które mogą występować z zażółceniem skóry i oczu)
  • nieregularna czynność serca
  • ból głowy
  • zaburzenia snu
  • przygnębienie (depresja)
  • mała liczba płytek krwi (niekiedy z krwawieniem lub wybroczynami podskórnymi)
  • zawroty głowy
  • mrowienie lub drętwienie
  • zaburzenia widzenia

Bardzo rzadkie (u 1 na 10 000 osób):

  • zapalenie naczyń krwionośnych z takimi objawami, jak wysypka, purpurowo-czerwone plamy, gorączka
  • wysypka, świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy (reakcje nadwrażliwości)
  • ciężka choroba skóry, która powoduje wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy w okolicy warg, oczu lub jamy ustnej, złuszczanie się skóry, gorączkę (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka)
  • wysypka na twarzy, ból stawów, zaburzenia dotyczące mięśni, gorączka (toczeń rumieniowaty)
  • silny ból w nadbrzuszu (zapalenie trzustki)
  • trudności w oddychaniu z gorączką, kaszlem, świszczącym oddechem, dusznością (niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc)
  • gorączka, ból gardła, częstsze zakażenia (agranulocytoza)
  • bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu (niedokrwistość hemolityczna)
  • gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej na skutek zakażenia (leukopenia)
  • splątanie, zmęczenie, drganie i skurcze mięśni, przyspieszenie oddechu (zasadowica hipochloremiczna)

Częstość nieznana:

  • osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia (niedokrwistość aplastyczna)
  • znaczne zmniejszenie wydalania moczu (możliwy objaw zaburzeń czynności lub niewydolności nerek)
  • osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia w gałce ocznej (możliwe objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta)
  • wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy w okolicy warg, oczu lub jamy ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia wielopostaciowego)
  • skurcze mięśni
  • gorączka
  • osłabienie
  • nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry)

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Co-Dipper należy zachować szczególną ostrożność, w przypadku gdy u pacjenta występuje:

  • stosowanie leków oszczędzających potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas lub inne leki, które zwiększają ilość potasu we krwi (takie jak heparyna)
  • małe stężenie potasu we krwi
  • biegunka lub ciężkie wymioty
  • stosowanie dużych dawek leków moczopędnych
  • ciężka choroba serca
  • niewydolność serca lub przebyty zawał mięśnia sercowego
  • zwężenie tętnicy nerkowej
  • zabieg przeszczepienia nerki
  • hiperaldosteronizm (choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt dużo hormonu aldosteronu)
  • choroba wątroby lub nerek
  • kiedykolwiek podczas stosowania innych leków (w tym inhibitorów ACE) wystąpił u pacjenta obrzęk języka i twarzy (tzw. obrzęk naczynioruchowy) na skutek reakcji alergicznej
  • gorączka, wysypka i bóle stawów, które mogą być objawami układowego tocznia rumieniowatego (tzw. choroby autoimmunologicznej)
  • cukrzyca, dna, duże stężenie cholesterolu lub triglicerydów we krwi
  • reakcje alergiczne po zastosowaniu innych leków zmniejszających ciśnienie tętnicze krwi, należących do tej samej grupy (antagonistów receptora angiotensyny II) lub jeśli u pacjenta stwierdzono alergię, lub astmę oskrzelową
  • osłabienie wzroku lub ból oka
  • nowotwór złośliwy skóry lub nieoczekiwana zmiana skórna
  • stosowanie inhibitorów ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl) lub aliskiren

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Co-Dipper a ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży.
Stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane ze względu na szkodliwy wpływ leku na rozwój dziecka.

Co-Dipper a karmienie piersią

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania produktu Co-Dipper w okresie karmienia piersią, gdyż hydrochlorotiazyd zawarty w leku Co-Dipper przenika do mleka matki.

Interakcje

Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę, jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane.

Nie należy łączyć leku Co-Dipper z:

  • litem, lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych
  • lekami lub substancjami, które mogą zwiększyć ilość potasu we krwi
  • lekami, które mogą zmniejszyć ilość potasu we krwi, takie jak leki moczopędne, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, karbenoksolon, amfoterycyna lub penicylina G
  • niektórymi antybiotykami (z grupy ryfamycyn), lek zapobiegający odrzuceniu przeszczepu (cyklosporyna) lub lek przeciwretrowirusowy stosowany w leczeniu zakażenia HIV i w leczeniu AIDS (rytonawir)
  • lekami, które mogą wywołać zaburzenia rytmu serca typu „torsade de pointes”, takie jak leki przeciwarytmiczne (stosowane w leczeniu zaburzeń czynności serca) i niektóre leki przeciwpsychotyczne
  • lekami, które mogą zmniejszyć ilość sodu we krwi, takie jak leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe
  • lekami stosowanymi w leczeniu dny (takie jak allopurynol, probenecyd, sulfinpirazon)
  • leczniczo stosowaną witaminą D i suplementami wapnia
  • lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy (doustne [np. metformina] lub insulina)
  • innymi lekami zmniejszającymi ciśnienie tętnicze krwi, w tym metylodopa, inhibitory ACE (tj. enalapryl, lizynopryl itp.) lub aliskiren
  • lekami stosowanymi w celu zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi, takie jak noradrenalina lub adrenalina
  • digoksyną lub innymi glikozydami naparstnicy (leki stosowane w leczeniu zaburzeń czynności serca)
  • lekami, które mogą zwiększyć stężenie cukru we krwi, takie jak diazoksyd lub beta-adrenolityki
  • lekami cytotoksycznymi (stosowane w leczeniu raka), takie jak metotreksat lub cyklofosfamid
  • lekami przeciwbólowymi, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) i kwas acetylosalicylowy w dawce większej niż 3 gramy na dobę
  • lekami zwiotczającymi mięśnie, takie jak tubokuraryna 4 SE/H/0922/001/IB/045
  • lekami przeciwcholinergicznymi (stosowane w leczeniu różnych chorób, takich jak skurcze żołądka i jelit, skurcze pęcherza moczowego, astma oskrzelowa, choroba lokomocyjna, skurcze mięśni, choroba Parkinsona i jako element znieczulenia ogólnego)
  • amantadyną (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz w leczeniu i profilaktyce niektórych chorób wywołanych przez wirusy)
  • kolestyraminą i kolestypolem (leki stosowane głównie w leczeniu dużego stężenia tłuszczów we krwi)
  • cyklosporyną (lek stosowany w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionego narządu)
  • alkoholem, lekami nasennymi i znieczulającymi (leki o działaniu nasennym lub przeciwbólowym, stosowane np. podczas operacji)
  • jodowanymi środkami kontrastującymi (stosowane w badaniach obrazowych)

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Co-Dipper a alkohol

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leki Co-Dipper, bez uprzedniego skonsultowania się z lekarzem. Alkohol może nasilić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi i/lub wywołać zawroty głowy, lub uczucie omdlewania.

Co-Dipper a prowadzenie pojazdów

Lek może powodować zawroty głowy i wpływać na zdolność koncentracji. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn.

Przechowywanie

Jak przechowywać lek Co-Dipper?

  • przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci
  • nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C
  • chronić przed wilgocią
  • nie stosować leku Co-Dipper w przypadku stwierdzenia uszkodzenia opakowania lub śladów próby jego otwarcia

Dodatkowe informacje

Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
  • Apteka Gemini

    www.aptekagemini.pl

    Dodaj do ekranu głównego