Żyworódka pierzasta – podstawowe informacje

Żyworódkę pierzastą nazywa się czasem grubolistem sprężystym, płodnolistem kielichowym lub płodnolistem pierzastym. Roślina ta pochodzi z Madagaskaru, została jednak rozprzestrzeniona również w Azji, Australii i na wyspach Oceanu Spokojnego. Uznawana jest za wieloletnią. Jej łodyga jest zdrewniała, okrągła i w naturalnym środowisku dorasta nawet do 100 cm wysokości. Pień żyworódki jest stosunkowo cienki i wyrastają na nim naprzemienne długie, trójkątne, ząbkowane liście. Odcień ich zależy od gatunku, jednak zawsze są to różne warianty zieleni. Ostro ząbkowane brzegi liści posiadają wyraźną i charakterystyczną obwódkę. Podczas kwitnięcia żyworódka wydaje ząbkowate kwiatostany, które wzniesione są na jej długiej łodydze. Roślina ta, wiecznie zielona, nadaje się do uprawy praktycznie w każdym polskim domostwie. Wystarczy jej temperatura powyżej 15 stopni Celsjusza i świeża woda 2 razy w tygodniu – warto pamiętać, że nie lubi ona jednak nadmiaru wilgoci.
24 96
24 96

Żyworódka pierzasta – zastosowanie

Żyworódka pierzasta dzięki swojemu niecodziennemu wyglądowi może być doskonałą rośliną ozdobną, warto jednak znać również jej dodatkowe właściwości lecznicze. W Polsce jej popularność dopiero rośnie, jednak na lokalnym rynku pojawiły się już soki, herbaty czy maści sporządzone na bazie żyworódki. Ta roślina wprost z tropików to prawdziwy skarbiec mikro- i makroelementów. Jej liście są źródłem cynku, manganu, boru, miedzi, krzemu, potasu, żelaza oraz wapnia. Jest również bogatym źródłem witaminy C. Żyworódkę pierzastą w płynie, w formie zasypki lub maści stosujemy zewnętrznie, nawet kilka razu dziennie. Sprawdza się na przykład przy pielęgnacji podrażnionej skóry – działa antybakteryjnie, łagodząco i regeneruje naskórek. Produkty wykonane na bazie żyworódki mogą być zastosowane dla każdego rodzaju skóry. Ciekawostką jest, że Żyworódka była używana po wybuchach bomby nad Hiroszimą i Nagasaki jako remedium na ból oraz pomoc w gojeniu się ran.

Żyworódka pierzasta – jak przygotować?

Sok i miąższ żyworódki kryje w sobie bogactwo minerałów, przygotowując je warto jednak zwrócić uwagę na to, że liści nie powinno się zgniatać metalowymi przyrządami. Przy obróbce tej rośliny nie w wolno w ogóle używać metalowych elementów. Zamiast tego warto użyć drewnianych bądź ceramicznych przyrządów. Istotną informacją jest również, że żyworódka wraz z wiekiem mnoży swoje dobroczynne właściwości – im starsza, tym większą wartość mają jej przetwory. Aby wykonać domowy sok z żyworódki, trzeba poświęcić trochę czasu, ponieważ jest to wieloetapowy proces. Liście należy przez parę dni trzymać w lodówce, pokroić w kostkę i pognieść, po czym postawić znów do lodówki na kilka dni, następnie odcedzić powstały w ten sposób sok i umieścić go w ciemnym i chłodnym miejscu na minimum tydzień.