Kategorie

Lantus 100 jednostek/ ml (Insulinum glarginum)

Lek na receptę

Lek jest dostępny tylko na receptę, dlatego został wyłączony ze sprzedaży wysyłkowej i może być sprzedawany jedynie w aptekach stacjonarnych.

Kliknij i sprawdź aptekę w Twojej okolicy, w której wygodnie zrealizujesz receptę.

Co to jest Lantus 100 jednostek/ ml?

Lek Lantus 100 jednostek/ml zawiera insulinę glargine, bardzo podobną do insuliny ludzkiej. Stosowana jest w leczeniu cukrzycy u dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku powyżej 2 lat. Cukrzyca jest chorobą polegającą na zbyt małym wytwarzaniu insuliny przez organizm. Insulina jest konieczna do kontrolowania stężenia cukru we krwi.

Podstawowe informacje

NazwaLantus 100 jednostek/ ml
Nazwa międzynarodowaInsulinum glarginum
Kategoria dostępnościLeki na receptę
Dawka

100 jednostek/ ml

PostaćRoztwór do wstrzykiwań
Skład - substancja czynna

Insulina glargine

Skład - substancje pomocnicze
  • chlorek cynku
  • metakrezol
  • glicerol
  • wodorotlenek sodu
  • kwas solny
  • woda do wstrzykiwań
  • polisorbat 20 (tylko w fiolkach o pojemności 10 ml)
Dostępne opakowania
  • 1 fiolka o pojemności 5 ml
  • 1 fiolka o pojemności 10 ml
  • 2 fiolki o pojemności 5 ml
  • 5 fiolek o pojemności 5 ml
  • 10 fiolek o pojemności 5 ml
  • 1 wkład o pojemności 3 ml
  • 3 wkłady o pojemności 3 ml
  • 4 wkłady o pojemności 3 ml
  • 5 wkładów o pojemności 3 ml
  • 6 wkładów o pojemności 3 ml
  • 8 wkładów o pojemności 3 ml
  • 9 wkładów o pojemności 3 ml
  • 10 wkładów o pojemności 3 ml
  • 1 wstrzykiwacz o pojemności 3 ml
  • 3 wstrzykiwacze o pojemności 3 ml
  • 4 wstrzykiwacze o pojemności 3 ml
  • 5 wstrzykiwaczy o pojemności 3 ml
  • 6 wstrzykiwaczy o pojemności 3 ml
  • 8 wstrzykiwaczy o pojemności 3 ml
  • 9 wstrzykiwaczy o pojemności 3 ml
  • 10 wstrzykiwaczy o pojemności 3 ml
Działanie / właściwości

Lek obniża stężenie cukru we krwi.

Zastosowanie

Leczenie cukrzycy u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 2 lat.

Przeciwwskazania
  • uczulenie na insulinę glargine lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
Ostrzeżenia i środki ostrożności
  • zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia (należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia)
  • osoby opiekujące się pacjentem z cukrzycą powinny być poinformowane o konieczności stosowania insuliny przez pacjenta
  • w czasie kuracji, organizm pacjenta może zacząć wytwarzać przeciwciała przeciwko insulinie, w takich sytuacjach konieczna jest zmiana dawki
  • u pacjentów z długotrwającą cukrzycą typu 2 i chorobą serca lub przebytym udarem mózgu, leczonych pioglitazonem i insuliną, może nastąpić pogorszenie niewydolności serca (skrócenie oddechu lub gwałtowne zwiększenie masy ciała lub obrzęk miejscowy), konieczny jest wtedy kontakt z lekarzem

Przed podróżą należy omówić z lekarzem:

  • dostępność stosowanej insuliny w kraju docelowym
  • zaopatrzenie w insulinę, igły i inne potrzebne akcesoria
  • przechowywanie insuliny w czasie podróży
  • czas spożywania posiłków i przyjmowania insuliny w czasie podróży
  • ewentualne skutki zmiany strefy czasowej
  • ewentualne nowe czynniki ryzyka dotyczące zdrowia w kraju docelowym
  • co powinno się zrobić w sytuacjach zagrożenia, gdy pacjent źle się poczuje lub zachoruje

Choroby oraz urazy:

  • mogą przyczynić się do wzrostu stężenia cukru we krwi
  • mogą być przyczyną przyjęcia zbyt małej ilości pokarmu i doprowadzić do hipoglikemii
Działania niepożądane / Skutki uboczne

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

  • hipoglikemia

Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):

  • odczyny i reakcje uczuleniowe w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, niezwykle silny ból w czasie wstrzyknięcia, swędzenie, pokrzywka, obrzęk lub zapalenie)
  • lipohipertrofia (zwiększenie grubości podskórnej tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzyknięcia)
Nie łączyć z

Brak danych dotyczących substancji, których nie wolno stosować w połączeniu z insuliną Lantus 100 jednostek/ml.

Ciąża

Lek Lantus 100 jednostek/ml może być stosowany u kobiet w ciąży pod kontrolą lekarza. W tym okresie może zaistnieć potrzeba zmiany dawki.

Karmienie piersią

Lek Lantus 100 jednostek/ml może być stosowany przez kobiety karmiące piersią. Należy poinformować lekarza, ponieważ może być konieczna zmiana diety i dawki insuliny.

Dzieci

Brak danych dotyczących stosowania tego leku u dzieci poniżej 2. roku życia.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

Jeśli pacjent choruje na cukrzycę, powinien omówić z lekarzem bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zdolność koncentracji i szybkiej reakcji u tych pacjentów może ulec upośledzeniu z powodu możliwości wystąpienia hipoglikemii, hiperglikemii oraz pogorszenia widzenia. Pacjent musi omówić z lekarzem, jak często występują u niego epizody hipoglikemii oraz czy występują pierwsze objawy ostrzegawcze pomocne w rozpoznaniu hipoglikemii.

Działanie i właściwości

Jak działa lek Lantus 100 jednostek/ml?

Lek Lantus 100 jednostek/ml obniża stężenie cukru we krwi. Działanie to jest stałe i długotrwałe.

Zastosowanie / wskazania

Kiedy stosuje się lek Lantus 100 jednostek/ml?

Lek Lantus 100 jednostek/ml stosuje się w leczeniu cukrzycy u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 2. roku życia.

Dawkowanie

Jak stosować lek Lantus 100 jednostek/ml?

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Na podstawie trybu życia pacjenta, wartości stężenia cukru we krwi oraz dotychczas stosowanych dawek oraz rodzaju insuliny:

  • lekarz ustala dawkę dobową oraz porę podania leku
  • lekarz ustala termin wykonania badania stężenia cukru we krwi oraz ewentualne badanie moczu
  • lekarz wskazuje, kiedy może zajść konieczność wstrzyknięcia większej lub mniejszej dawki leku Lantus 100 jednostek/ml

Insulina Lantus 100 jednostek/ml jest insuliną długodziałającą, może być stosowana równocześnie z insuliną krótkodziałającą lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi.

  • insulinę wstrzykuje się raz dziennie o tej samej porze dnia
  • lek podaje się podskórnie
  • lekarz wskaże obszary, gdzie można dokonywać wstrzyknięcia leku, należy w obrębie tych obszarów zmieniać miejsca wstrzyknięcia

Dzieci i młodzież

Insulina może być stosowana u dzieci powyżej 2. roku życia, zgodnie zaleceniami lekarza.

Sposób postępowania z fiolkami:

  • przed użyciem należy dokładnie obejrzeć fiolkę, roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny, podobny do wody, bez widocznych cząsteczek
  • nie wstrząsać, ani nie mieszać
  • nie należy mieszać z inną insuliną lub innym lekiem
  • nie rozcieńczać
  • w przypadku otrzymania nieoczekiwanych wyników badania stężenia cukru po zastosowaniu leku, należy użyć nowej fiolki
  • aby uniknąć pomyłek należy zawsze sprawdzić etykietę insuliny przez użyciem leku

Sposób postępowania z wkładami:

  • wstrzyknięcia podskórne wykonywane są za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku
  • aby zapewnić dokładne podanie dawki, należy użyć następujących wstrzykiwaczy:
    • JuniorSTAR, który dostarcza dawkę z dokładnością do 0,5 jednostki
    • ClikSTAR, Tactipen, Autopen 24, AllStar lub AllStar PRO, które dostarczają dawkę z dokładnością do 1 jednostki
  • zakładając wkład i igłę oraz podając insulinę należy postępować zgodnie z instrukcjami obsługi wstrzykiwaczy
  • przez założeniem do wstrzykiwacza, wkład powinien być przechowywany 1-2 godziny w temperaturze pokojowej
  • przed użyciem należy dokładnie obejrzeć wkład, roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny, podobny do wody, bez widocznych cząsteczek
  • nie wstrząsać, ani nie mieszać przed użyciem
  • w przypadku otrzymania nieoczekiwanych wyników badania stężenia cukru po zastosowaniu leku, należy użyć nowego wkładu
  • przed wstrzyknięciem insuliny należy usunąć wszystkie pęcherzyki powietrza
  • pustych wkładów nie należy ponownie napełniać i używać
  • jeśli wstrzykiwacz jest uszkodzony lub nie działa prawidłowo (z powodu uszkodzeń mechanicznych) nie należy go używać. Należy użyć nowego wstrzykiwacza
  • należy zawsze sprawdzić etykietę insulin przed każdym wstrzyknięciem leku, aby uniknąć pomyłek w stosowaniu insuliny Lantus 100 jednostek/ml i innych insulin

Sposób postępowania ze wstrzykiwaczem SoloStar:

  • SoloStar jest gotowym do użycia wstrzykiwaczem zawierającym napełniony insuliną wkład, przeznaczony do wstrzyknięć podskórnych
  • przed każdym użyciem wstrzykiwacza należy założyć nową igłę
  • przed użyciem należy dokładnie obejrzeć wkład, roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny, podobny do wody, bez widocznych cząsteczek
  • nie wstrząsać, ani nie mieszać przed użyciem
  • wstrzykiwacz może być stosowany tylko przez jednego pacjenta, w celu uniknięcia chorób
  • w przypadku otrzymania nieoczekiwanych wyników badania stężenia cukru po zastosowaniu leku, należy użyć nowego wstrzykiwacza
  • puste wstrzykiwacze, odpowiednio zabezpieczone, należy wyrzucić
  • jeśli wstrzykiwacz SoloStar jest uszkodzony lub nie działa prawidłowo (z powodu uszkodzeń mechanicznych) nie należy go używać. Należy użyć nowego wstrzykiwacza

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku, stężenie cukru może zmniejszyć się. Należy kontrolować stężenie cukru we krwi oraz spożyć większy posiłek w celu uniknięcia ewentualnej hipoglikemii.

Pominięcie zastosowania leku

W sytuacji pominięcia dawki leku Lantus 100 jednostek/ml albo nie wstrzyknięcia wystarczającej dawki, należy kontrolować stężenie cukru. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku

Nie należy przerywać kuracji lekiem bez konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie insuliny może doprowadzić do ciężkiej hiperglikemii i kwasicy ketonowej (dochodzi do rozpadu tłuszczu zamiast cukru, co prowadzi do wzrostu stężenia kwasu we krwi).

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Lantus 100 jednostek/ml?

Leku Lantus 100 jednostek/ml nie należy stosować w przypadku uczulenia na insulinę glargine lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane / skutki uboczne

Jak każdy lek, lek Lantus 100 jednostek/ml może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

  • hipoglikemia (może dojść do omdlenia, uszkodzenia mózgu oraz zagrożenia życia) - jeśli pacjent zauważy objawy małego stężenia cukru we krwi należy natychmiast podjąć działania mające na celu zwiększenie stężenia cukru we krwi

Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):

  • odczyny i reakcje uczuleniowe w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, niezwykle silny ból w czasie wstrzyknięcia, swędzenie, pokrzywka, obrzęk lub zapalenie)
  • lipohipertrofia (zwiększenie grubości podskórnej tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzyknięcia)

Niezbyt często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób):

  • lipoatrofia (zmniejszenie grubości podskórnej tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzyknięcia)

Rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 osób):

  • zaburzenia oka (przemijające zaburzenia widzenia, retinopatia proliferacyjna)
  • zaburzenia ogólne (przemijające zatrzymywanie wody w organizmie z obrzękami w okolicy łydek lub kostek)
  • ciężkie reakcje uczuleniowe (wysypka i swędzenie całego ciała, ciężki obrzęk skóry lub błon śluzowych, duszność, obniżenie ciśnienia krwi z przyspieszoną czynnością serca i poceniem się)

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000 osób):

  • zaburzenia smaku
  • bóle mięśniowe

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Lantus 100 jednostek/ml należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielegniarką:

  • zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia (należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia)
  • osoby opiekujące się pacjentem z cukrzycą powinny być poinformowane o konieczności stosowania insuliny przez pacjenta
  • w czasie kuracji, organizm pacjenta może zacząć wytwarzać przeciwciała przeciwko insulinie, w takich sytuacjach konieczna jest zmiana dawki
  • u pacjentów z długotrwającą cukrzycą typu 2 i chorobą serca lub przebytym udarem mózgu, leczonych pioglitazonem i insuliną, może nastąpić pogorszenie niewydolności serca (skrócenie oddechu lub gwałtowne zwiększenie masy ciała lub obrzęk miejscowy), konieczny jest wtedy kontakt z lekarzem

Przed podróżą należy omówić z lekarzem:

  • dostępność stosowanej insuliny w kraju docelowym
  • zaopatrzenie w insulinę, igły i inne potrzebne akcesoria
  • przechowywanie insuliny w czasie podróży
  • czas spożywania posiłków i przyjmowania insuliny w czasie podróży
  • ewentualne skutki zmiany strefy czasowej
  • ewentualne nowe czynniki ryzyka dotyczące zdrowia w kraju docelowym
  • co powinno się zrobić w sytuacjach zagrożenia, gdy pacjent źle się poczuje lub zachoruje

Choroby oraz urazy:

  • mogą przyczynić się do wzrostu stężenia cukru we krwi
  • mogą być przyczyną przyjęcia zbyt małej ilości pokarmu i doprowadzić do hipoglikemii

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Lantus 100 jednostek/ ml a ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek Lantus 100 jednostek/ml może być stosowany u kobiet w ciąży pod kontrolą lekarza. W tym okresie może zaistnieć potrzeba zmiany dawki.

Lantus 100 jednostek/ ml a karmienie piersią

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek Lantus 100 jednostek/ml może być stosowany przez kobiety karmiące piersią. Należy poinformować lakarza, ponieważ może być konieczna zmiana diety i dawki insuliny.

Interakcje

Zawsze należy poinformować swojego lekarza jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane.

Jeśli pacjent stosuje którykolwiek z wymienionych poniżej leków, powinien powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem przyjmowania leku:

Leki powodujące spadek stężenia cukru we krwi (hipoglikemię):

  • leki stosowane w leczeniu cukrzycy
  • inhibitory enzymu konwertazy angiotensyny (stosowane w leczeniu niektórych chorób serca lub nadciśnienia tętniczego)
  • dyzopiramid (stosowany w leczeniu niektórych chorób serca)
  • fluoksetyna (stosowana w leczeniu depresji)
  • fibraty (stosowane w celu obniżenia stężenia cholesterolu we krwi)
  • inhibitory monoaminooksydazy (stosowane w leczeniu depresji)
  • pentoksyfilina, propoksyfen, salicylany
  • antybiotyki sulfonamidowe

Leki powodujące wzrost stężenia cukru we krwi (hiperglikemię):

  • kortykosteroidy
  • danazol (lek wpływający na owulację)
  • diazoksyd (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
  • leki moczopędne
  • glukagon (hormon trzustki stosowany w leczeniu ciężkiej hipoglikemii)
  • izoniazyd (stosowany w leczeniu gruźlicy)
  • estrogeny i progestageny (leki antykoncepcyjne)
  • pochodne fenotiazyny (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych)
  • somatropina (hormon wzrostu)
  • leki sympatykomimetyczne, takie jak adrenalina oraz salbutamol, terbutalina (stosowane w leczeniu astmy)
  • hormony tarczycy
  • atypowe leki przeciwpsychotyczne, takie jak olanzapina, klozapina
  • inhibitory proteazy (stosowane w leczeniu zakażenia HIV)

Leki, które mogą powodować zarówno wzrost, jak i spadek stężenia cukru we krwi:

  • leki beta-adrenolityczne (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
  • klonidyna (stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
  • sole litu (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych)

Pentamidyna, stosowana w leczeniu niektórych infekcji wywoływanych przez pasożyty, może spowodować hipoglikemię, po której może wystąpić hiperglikemia.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Lantus 100 jednostek/ ml a alkohol

Spożycie alkoholu może doprowadzić do wzrostu lub spadku stężenia cukru we krwi.

Lantus 100 jednostek/ ml a prowadzenie pojazdów

Jeśli pacjent choruje na cukrzycę, powinien omówić z lekarzem bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zdolność koncentracji i szybkiej reakcji u tych pacjentów może ulec upośledzeniu z powodu możliwości wystąpienia hipoglikemii, hiperglikemii oraz pogorszenia widzenia. Pacjent musi omówić z lekarzem, jak często występują u niego epizody hipoglikemii oraz czy występują pierwsze objawy ostrzegawcze pomocne w rozpoznaniu hipoglikemii.

Przechowywanie

Jak przechowywać lek Lantus 100 jednostek/ml?

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Fiolki, wkłady, wstrzykiwacze zamknięte:

  • lek należy przechowywać w lodówce, w temperaturze 2-8°C
  • leku nie należy zamrażać
  • leku nie należy umieszczać w bezpośrednim kontakcie z zamrażalnikiem lub pojemnikiem zawierającym substancję zamrażającą
  • lek należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem

Fiolki otwarte:

  • fiolkę o pojemności 5 ml po pierwszym użyciu należy przechowywać maksymalnie 4 tygodnie w opakowaniu zewnętrznym, w temperaturze poniżej 25°C, z daleka od źródeł światła i ciepła
  • fiolkę o pojemności 10 ml po pierwszym użyciu należy przechowywać maksymalnie 4 tygodnie w opakowaniu zewnętrznym, w temperaturze poniżej 30°C, z daleka od źródeł światła i ciepła
  • lek można stosować jedynie, gdy jest przezroczysty, bezbarwny i podobny do wody, nie należy stosować, jeśli widoczne są w nim cząstki stałe

Wkłady i wstrzykiwacze otwarte:

  • po pierwszym użyciu lek należy przechowywać maksymalnie 4 tygodnie w opakowaniu zewnętrznym, w temperaturze poniżej 30°C, z daleka od źródeł światła i ciepła
  • lek można stosować jedynie gdy jest przezroczysty, bezbarwny i podobny do wody, nie należy stosować, jeśli widoczne są w nim cząstki stałe

Dodatkowe informacje

Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
  • Apteka Gemini

    www.aptekagemini.pl

    Dodaj do ekranu głównego