Kategorie

MicardisPlus (Telmisartanum + Hydrochlorothiazidum)

Lek na receptę

Lek jest dostępny tylko na receptę, dlatego został wyłączony ze sprzedaży wysyłkowej i może być sprzedawany jedynie w aptekach stacjonarnych.

Kliknij i sprawdź aptekę w Twojej okolicy, w której wygodnie zrealizujesz receptę.

Co to jest MicardisPlus?

MicardisPlus jest lekiem złożonym zawierającym telmisartan będący antagonistą receptora angiotensyny II oraz hydrochlorotiazyd należący do tiazydowych leków moczopędnych. Lek działa przeciwdnadciśnieniowo i stosowany jest w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi.

Podstawowe informacje

NazwaMicardisPlus
Nazwa międzynarodowaTelmisartanum + Hydrochlorothiazidum
Kategoria dostępnościLeki na receptę
Dawka
  • 40 mg + 12,5 mg
  • 80 mg + 12,5 mg
  • 80 mg + 25 mg
PostaćTabletki
Skład - substancja czynna
  • telmisartan 
  • hydrochlorotiazyd
Skład - substancje pomocnicze
  • laktoza jednowodna
  • stearynian magnezu
  • skrobia kukurydziana
  • meglumina
  • celuloza mikrokrystaliczna
  • powidon
  • czerwony tlenek żelaza (E172) (dawka 40 mg + 12,5 mg i 80 mg +12,5 mg)
  • żółty tlenek żelaza (E172) (dawka 80 mg + 25 mg)
  • wodorotlenek sodu
  • skrobi glikolan sodu (typ A)
  • sorbitol (E420)
Dostępne opakowania
  • 14 tabletek
  • 28 tabletek
  • 30 tabletek
  • 56 tabletek
  • 84 tabletki (dawka 40 mg + 12,5 mg i 80 mg + 12,5 mg)
  • 90 tabletek
  • 98 tabletek
Działanie / właściwości

Obniżające ciśnienie tętnicze krwi.

Zastosowanie

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego.

Przeciwwskazania
  • uczulenie na telmisartan lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • uczulenie na hydrochlorotiazyd lub pochodne sulfonamidów
  • po trzecim miesiącu ciąży
  • ciężka choroba wątroby, taka jak zastój żółci, zwężenie drogi jej odpływu lub inna
  • ciężka choroba nerek
  • niskie stężenie potasu lub duże stężenie wapnia we krwi
  • cukrzyca i zaburzenie czynności nerek z równoczesnym stosowaniem preparatów obniżających ciśnienie z aliskirenem
Ostrzeżenia i środki ostrożności
  • niskie ciśnienie tętnicze krwi głównie u pacjentów odwodnionych lub z niedoborem soli (w wyniku stosowania leków odwadniających lub diety ubogosolnej, biegunki, wymiotów lub hemodializy)
  • choroby nerek, przeszczep nerki
  • zwężenie tętnicy nerkowej (jednej lub obu nerek)
  • choroby wątroby
  • zaburzenia serca
  • cukrzyca
  • dna moczanowa
  • zwiększone stężenie aldosteronu
  • toczeń rumieniowy układowy
  • ograniczenie widzenia lub ból oczu wywołane przez hydrochlorotiazyd
  • nowotwór złośliwy skóry w wywiadzie lub nieoczekiwane zmiany skórne w czasie leczenia
  • stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny, głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek związanych z cukrzycą
  • stosowanie aliskirenu (leku obniżającego ciśnienie)
  • podejrzenie lub planowanie ciąży
  • zaburzenia gospodarki płynowej i elektrolitowej w organizmie objawiające się suchością błony śluzowej jamy ustnej, osłabieniem, letargiem, sennością, niepokojem, bólami lub skurczami mięśni, mdłościami, wymiotami, zmęczeniem mięśni, przyspieszonym biciem serca (tętno ponad 100 uderzeń na minutę)
  • nadwrażliwość skóry na światło słoneczne w postaci oparzeń słonecznych
  • planowanie zabiegu chirurgicznego lub znieczulenia
Działania niepożądane / Skutki uboczne

Często (występują u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • zawroty głowy

Niezbyt często (występują u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

  • zmniejszenie stężenia potasu we krwi
  • lęk
  • omdlenia, uczucie wirowania
  • uczucie mrowienia i drętwienia
  • przyspieszone tętno
  • zaburzenia rytmu serca
  • niskie ciśnienie tętnicze
  • nagły spadek ciśnienia podczas wstawania
  • duszność
  • biegunka
  • suchość błon śluzowych jamy ustnej
  • wzdęcia
  • ból pleców
  • skurcze lub ból mięśni
  • zaburzenia erekcji
  • ból w klatce piersiowej
  • zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi
Nie łączyć z
  • litem
  • lekami moczopędnymi, w tym oszczędzającymi potas
  • olejem rycynowym
  • prednizolonem
  • ACTH (hormon adrenokortykotropowy)
  • amfoterycyną
  • karbenoksolonem
  • solą sodową penicyliny G
  • kwasem salicylowym
  • suplementami potasu
  • inhibitorami ACE, aliksirenem
  • cyklosporyną
  • heparyną
  • digoksyną
  • chinidyną, dyzopiramidem, amiodaronem, sotalolem
  • tiorydazyną, chloropromazyną, lewomepromazyną
  • sparfloksacyną, pentamidyną
  • terfenadyną
  • insuliną, metforminą
  • kolestyraminą, kolestypolem
  • noradrenaliną
  • tubokuraryną
  • suplementami wapnia, witaminą D
  • atropiną, biperydenem
  • amantadyną
  • niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
Ciąża

Nie zaleca się stosowania leku MicardisPlus we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży.

Karmienie piersią

Lek MicardisPlus nie jest zalecany do stosowania podczas karmienia piersią.

Dzieci

Nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

Pacjenci odczuwający zawroty głowy lub zmęczenie, w czasie stosowania leku MicardisPlus, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Działanie i właściwości

Jak działa lek MicardisPlus?

Lek MicardisPlus wspomaga kontrolę wysokiego ciśnienia krwi.

Telmisartan blokuje efekt działania angiotensyny II (jest antagonistą receptora angiotensyny II) , dzięki czemu naczynia krwionośne rozszerzają się, a ciśnienie tętnicze ulega obniżeniu.

Hydrochlorotiazyd należy do tiazydowych leków moczopędnych, zwiększa wydalanie moczu, co prowadzi do spadku ciśnienia tętniczego krwi.

Zastosowanie / wskazania

Kiedy stosuje się lek MicardisPlus?

Lek MicardisPlus stosujemy w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów dorosłych, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczjąco kontrolowane przez zastosowanaie samego telmisartanu lub u pacjentów, którzy wcześniej stosowali telmisartan i hydrochlorotiazyd oddzielnie.

Dawkowanie

Jak stosować lek MicardisPlus?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Sposób podawania:

  • doustnie
  • jedną tabletka raz na dobę
  • popijamy wodą lub napojem bezalkoholowym
  • stosujemy niezależnie od posiłków
  • stosujemy codziennie o tej samej porze

Dawka leku dobierana jest zawsze indywidualnie przez lekarza:

  • MicardisPlus 40 mg + 12,5 mg - u pacjentów, u których ciśnienie nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu telmisartanu 40 mg
  • MicardisPlus 80 mg + 12,5 mg - u pacjentów, u których ciśnienie nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu telmisartanu 80 mg
  • MicardisPlus 80 mg + 25 mg - u pacjentów, u których ciśnienie nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu telmisartanu 80 mg i hydrochlorotiazydu 12,5 mg

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

  • zalecana dawka wynosi 40 mg + 12,5 mg (telmisartan / hydrochlorotiazyd)

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

  • należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub udać się do szpitala
  • objawy przedawkowania to zbyt niskie ciśnienie krwi i przyspieszenie akcji serca
  • inne objawy przedawkowania leku to: spowolnienie akcji serca, zawroty głowy, wymioty, pogorszenie czynności nerek, spadek stężenia potasu, nudności, senność, skurcze mięśni, nieregularne bicie serca

Pominięcie zastosowania leku

  • należy przyjąć dawkę leku jak najszybciej, tego samego dnia, a potem kontynuować stosowanie o stałej porze
  • nie stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku MicardisPlus?

Leku MicardisPlus nie należy stosować, gdy pacjent:

  • ma uczulenie na telmisartan lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • ma uczulenie na hydrochlorotiazyd lub pochodne sulfonamidów
  • jest po trzecim miesiącu ciąży
  • ma ciężka chorobę wątroby, taką jak zastój żółci, zwężenie drogi jej odpływu lub inną
  • ma ciężką chorobę nerek
  • ma niskie stężenie potasu lub duże stężenie wapnia we krwi
  • ma cukrzycę i zaburzenia czynności nerek i równocześnie przyjmuje leki obniżające ciśnienie z aliskirenem

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane / skutki uboczne

Jak każdy lek, lek MicardisPlus może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy zaprzestać stosowania leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych działań niepożądanych:

  • posocznica (zatrucie krwi) będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną całego organizmu
  • obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk skóry i błon śluzowych)
  • toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka (tworzenie się pęcherzy i złuszczanie się zewnętrznej warstwy skóry)

Często (występują u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • zawroty głowy

Niezbyt często (występują u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

  • zmniejszenie stężenia potasu we krwi
  • lęk
  • omdlenia, uczucie wirowania
  • uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje)
  • przyspieszone tętno (częstoskurcz)
  • zaburzenia rytmu serca
  • niskie ciśnienie tętnicze krwi
  • nagły spadek ciśnienia podczas wstawania
  • duszność
  • biegunka
  • suchość błon śluzowych jamy ustnej
  • wzdęcia
  • ból pleców
  • skurcze mieśni, ból mięśni
  • zaburzenia erekcji (niezdolność do uzyskania lub utrzymania erekcji)
  • ból w klatce piersiowej
  • zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi

Rzadko (występują u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

  • zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli
  • aktywacja lub zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego objawiające się bólem stawów, wysypką, gorączką
  • ból gardła
  • zapalenie zatok
  • uczucie smutku, depresja
  • trudności w zasypianiu, bezsenność
  • zaburzenia widzenia
  • trudności w oddychaniu
  • ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka
  • nieprawidłowa czynność wątroby
  • zaczerwienienie skóry (rumień)
  • reakcje alergiczne, takie jak: świąd, wysypka, zwiększona potliwość, pokrzywka
  • ból stawów i kończyn
  • skurcze mięśni
  • objawy grypopodobne
  • ból
  • małe stężenie sodu
  • zwiększone stężenie kreatyniny
  • zwiększona aktywność enzymów wątrobowych lub fosfokinazy kreatynowej we krwi

U pacjentów stosujących wyłącznie telmisartan, dodatkowo obserwowano następujące działania niepożądane:

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

  • zakażenia górnych dróg oddechowych, takie jak ból gardła, zapalenie zatok, przeziębienie
  • zakażenia układu moczowego
  • zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek
  • niedokrwistość, czyli zbyt mała liczba krwinek czerwonych
  • duże stężenie potasu
  • bradykardia, czyli zbyt wolna czynność serca
  • osłabienie
  • kaszel

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

  • mała liczba płytek krwi
  • zwiększenie liczby niektórych krwinek białych (eozynofilia)
  • ciężkie reakcje alergiczne (nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna, wysypka polekowa)
  • małe stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą
  • nieżyt żołądka
  • wyprysk
  • zwyrodnienie stawów, zapalenie ścięgien
  • zmniejszone stężenie hemoglobiny
  • senność

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10000 pacjentów):

  • postępujące bliznowacenie pecherzyków płucnych (sródmiąższowa choroba płuc)

U pacjentów stosujących wyłącznie hydrochlorotiazyd dodatkowo obserwowano następujące działania niepożądane:

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • nudności
  • małe stężenie magnezu we krwi

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

  • zmniejszenie liczby płytek krwi, wzrost ryzyka krwawień lub siniaków
  • duże stężenie wapnia we krwi
  • ból głowy

Bardzo r​​​​​​zadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10000 pacjentów):

  • wzrost pH ze względu na małe stężenie chlorków we krwi

Częstość nieznana (nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych):

  • zapalenie ślinianek
  • nowotwory złośliwe skóry i warg
  • zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek
  • ciężkie reakcje anafilaktyczne
  • zmniejszenie lub utrata apetytu
  • niepokój, uczucie pustki w głowie
  • niewyraźne widzenie, widzenie na żółto, ograniczenie widzenia, ból oczu
  • zapalenie naczyń krwionośnych
  • zapalenie trzustki
  • nieżyt żołądka
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • zespół o typie tocznia
  • zaburzenia skóry, zapalenie naczyń krwionośnych w skórze, zwiększona wrażliwość na światło słoneczne, wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach i ustach, łuszczenie się skóry
  • gorączka, osłabienie
  • zapalenie nerek lub zaburzenia czynności nerek, obecność glukozy w moczu
  • zaburzenia równowagi elektrolitowej
  • duże stężenie cholesterolu we krwi
  • zmniejszona objętość krwi
  • wzrost stężenia glukozy we krwi
  • trudności w kontrolowaniu stężenia glukozy we krwi/moczu u pacjentów z cukrzycą

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów:

  • z niskim ciśnieniem tętniczym krwi, głównie u pacjentów odwodnionych lub z niedoborem soli (w wyniku stosowania leków odwadniających lub diety ubogosolnej, biegunki, wymiotów lub hemodializy)
  • z chorobami nerek, po przeszczepie nerki
  • ze zwężeniem tętnicy nerkowej (jednej lub obu nerek)
  • z chorobami wątroby
  • z zaburzeniami serca
  • z cukrzycą
  • z dną moczanową
  • ze zwiększonym stężeniem aldosteronu, co prowadzi do zatrzymania wody w organizmie i zaburzeń elektrolitowych
  • z toczniem rumieniowym układowym (choroba autoimmunologiczna)
  • z ograniczeniem widzenia lub bólem oczu wywołanym przez hydrochlorotiazyd, spowodowane jest to gromadzeniem się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko lub zwiększeniem ciśnienia w gałce ocznej; nieleczone może doprowadzić to trwałego zaburzenia wzroku
  • z nowotworem złośliwym skóry w wywiadzie lub nieoczekiwanie pojawiajacą się zmianą skórną w czasie leczenia; w czasie leczenia należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV
  • stosujących inhibitory konwertazy angiotensyny (enalapryl, lizynopryl, ramipril), głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek związanych z cukrzycą
  • stosujących aliskiren (lek obniżający ciśnienie)
  • stosujących digoksynę
  • które podejrzewają lub planują ciążę; leku nie wolno stosować w drugim i trzecim trymestrze ciąży
  • z zaburzeniami gospodarki płynowej i elektrolitowej w organizmie, objawiające się suchością błony śluzowej jamy ustnej, osłabieniem, letargiem, sennością, niepokojem, bólami lub skurczami mięśni, mdłościami, wymiotami, zmęczeniem mięśni, przyspieszonym biciem serca (tętno ponad 100 uderzeń na minutę)
  • z nadwrażliwością skóry na światło słoneczne w postaci oparzeń słonecznych
  • planujących zabieg chirurgiczny lub znieczulenie

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

MicardisPlus a ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 

Nie zaleca się stosowania leku MicardisPlus we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po 3 miesiącu ciąży.

MicardisPlus a karmienie piersią

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek MicardisPlus nie jest zalecany do stosowania podczas karmienia piersią.

Interakcje

Należy zawsze poinformować swojego lekarza lub farmaceutę jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane. 

Lek MicardisPlus może wchodzić w interakcje z :

  • litem, stosowanym w leczeniu depresji
  • lekami związanymi z występowaniem małego stężenia potasu we krwi, takimi jak: leki moczopędne, leki przeczyszczające (olej rycynowy), kortykosteroidy (prednizolon), ACTH (hormon adrenokorytkotropowy), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (stosowany w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej), sól sodowa penicyliny G (antybiotyk), kwas salicylowy i jego pochodne
  • lekami mogącymi podwyższać stężenia potasu we krwi, takimi jak: leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, inhibitory ACE, cyklosporyna (lek immunosupresyjny), heparyna sodowa (lek przeciwzakrzepowy)
  • lekami wpływającymi na zmiany stężenia potasu we krwi, takimi jak: leki nasercowe (digoksyna), leki regulujące częstość akcji serca (chinidyna, dyzopiramid, amiodaron, sotalol), leki stosowane do leczenia zaburzeń psychicznych (tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna), niektóre antybiotyki (sparfloksacyna, pentamidyna), leki stosowane w leczeniu odczynów alergicznych (terfenadyna)
  • insuliną i metforminą, stosowanymi w cukrzycy
  • kolestyraminą i kolestypolem, lekami obniżającymi stężenie tłuszczów we krwi
  • noradrenaliną podwyższajacą ciśnienie krwi
  • tubokuraryną zwiotczającą mięśnie
  • suplementami wapnia i witaminą D
  • lekami o działaniu antycholinergicznym (atropina, biperyden)
  • amantadyną, stosowaną w chorobie Parkinsona i zapobieganiu chorobom wirusowym
  • niektórymi innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, kortykosteroidami, lekami przeciwbólowymi (w tym niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi), stosowanymi w onkologii, w leczeniu dny moczanowej lub zapalenia stawów
  • aliskirenem (lek obniżający ciśnienie krwi)
  • baklofenem, amifostyną
  • alkoholem, barbituranami, narkotykami i lekami przeciwdepresyjnymi - może dojść do nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

MicardisPlus a alkohol

Nie należy łaczyć preparatu MicardisPlus z alkoholem, ponieważ alkohol może dodatkowo obniżyć ciśnienie krwi i nasilić ryzyko zawrotów głowy lub omdleń.

MicardisPlus a prowadzenie pojazdów

Podczas stosowania leku przeciwnadciśnieniowego MicardisPlus mogą wystąpić zawroty głowy i senność. W tych sytuacjach nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Przechowywanie

Jak przechowywać lek MicardisPlus?

  • w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci
  • w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią

Dodatkowe informacje

Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
  • Apteka Gemini

    www.aptekagemini.pl

    Dodaj do ekranu głównego