Kategorie

Noxafil (Posaconazolum)

Lek na receptę

Lek jest dostępny tylko na receptę, dlatego został wyłączony ze sprzedaży wysyłkowej i może być sprzedawany jedynie w aptekach stacjonarnych.

Kliknij i sprawdź aptekę w Twojej okolicy, w której wygodnie zrealizujesz receptę.

Co to jest Noxafil?

Noxafil zawiera lek o nazwie pozakonazol, który należy do grupy leków przeciwgrzybiczych. Lek ten stosowany jest w zapobieganiu i leczeniu wielu rodzajów zakażeń wywołanych przez grzyby.

Podstawowe informacje

NazwaNoxafil
Nazwa międzynarodowaPosaconazolum
Kategoria dostępnościLeki na receptę
Dawka

Roztwór doustny

  • 40mg/ ml

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

  • 300 mg

Tabletki dojelitowe

  • 100 mg
PostaćZawiesina doustna, Tabletki dojelitowe, Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Skład - substancja czynna

Pozakonazol

Skład - substancje pomocnicze

Zawiesina doustna

  • polisorbat 80
  • symetikon
  • benzoesan sodu (E211)
  • dwuwodny cytrynian sodu
  • jednowodny kwas cytrynowy
  • glicerol
  • guma ksantanowa
  • syrop glukozowy
  • dwutlenek tytanu (E171)
  • syntetyczny dodatek smakowy wiśniowy zawierający alkohol benzylowy i glikol propylenowy
  • woda oczyszczona

Tabletki dojelitowe

  • octano - bursztynian hypromelozy
  • celuloza mikrokrystaliczna
  • hydroksypropyloceluloza (E463)
  • krzemionka dentystyczna
  • kroskarmeloza sodowa
  • stearynian magnezu
  • alkohol poliwinylowy
  • makrogol 3350
  • dwutlenek tytanu (E171)
  • talk
  • żółty tlenek żelaza (E172)

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

  • eter sulfobutylowy beta - cyklodekstryny sodu (SBECD)
  • wersenian disodowy
  • kwas solny (stężony)
  • wodorotlenek sodu
  • woda do wstrzykiwań
Dostępne opakowania

Tabletki dojelitowe

  • 24 tabletki dojelitowe
  • 96 tabletek dojelitowowych

Zawiesina doustna

  • 105 ml

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

  • 1 fiolka 16,7 ml
Działanie / właściwości

Przeciwgrzybicze

Zastosowanie
  • zakażenia wywołane przez gatunki z rodzaju Aspergillus, które nie reagują na leki przeciwgrzybicze – amfoterycynę B lub itrakonazol, lub w przypadku, gdy leczenie tymi lekami musi być przerwane
  • zakażenia wywołane przez gatunki z rodzaju Fusarium, które nie reagują na amfoterycynę B lub itrakonazol, lub w przypadku, gdy leczenie tymi lekami musi być przerwane
  • zakażenia wywołane przez grzyby, i zwane chromoblastomikozą i grzybniakiem, które nie reagują na leczenie itrakonazolem lub w przypadku, gdy leczenie itrakonazolem musi być przerwane
  • zakażenia wywołane przez grzyby zwane Coccidioides, które nie reagują na jeden lub więcej z następujących leków – amfoterycyna B, itrakonazol lub flukonazol, lub w przypadku gdy leczenie tymi lekami musi być przerwane
  • nieleczone wcześniej zakażenia jamy ustnej i gardła (znane jako pleśniawki), spowodowane przez grzyby zwane Candida
Przeciwwskazania
  • jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na pozakonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  • jeśli pacjent przyjmuje terfenadynę, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantrynę, chinidynę, jakiekolwiek leki zawierające alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina lub dihydroergotamina, albo statyny takie jak symwastatyna, atorwastatyna lub lowastatyna
Ostrzeżenia i środki ostrożności
  • jeśli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna na inny lek przeciwgrzybiczy, taki jak ketokonazol, flukonazol, itrakonazol lub worykonazol
  • jeśli u pacjenta występują obecnie lub występowały w przeszłości schorzenia wątroby
  • jeśli u pacjenta występuje ciężka biegunka lub silne wymioty, które mogą osłabić skuteczność działania tego leku
  • jeśli u pacjenta w zapisie EKG stwierdza się zaburzenia rytmu serca, które wskazują na wydłużenie odstępu QTc
  • jeśli u pacjenta rozpoznano osłabienie mięśnia sercowego lub niewydolność serca
  • jeśli u pacjenta stwierdzono znaczne spowolnienie akcji serca
  • jeśli u pacjenta występują zaburzenia rytmu serca
  • jeśli u pacjenta występują nieprawidłowe zmiany poziomu potasu, magnezu lub wapnia we krwi
Działania niepożądane / Skutki uboczne

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • zmiana poziomu soli we krwi wykazana w badaniach krwi – do jej objawów zalicza się uczucie dezorientacji lub osłabienie
  • nieprawidłowe czucie skórne, w tym uczucie drętwienia, mrowienia, świądu, gęsiej skórki, kłucia lub pieczenia
  • ból głowy
  • niski poziom potasu wykazany w badaniach krwi
  • niski poziom magnezu wykazany w badaniach krwi
  • wysokie ciśnienie tętnicze
  • utrata apetytu, ból żołądka lub rozstrój żołądka, gazy, suchość w jamie ustnej, zaburzenia odczuwania smaku
  • zgaga (uczucie pieczenia w klatce piersiowej i gardle)
  • wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby neutrofili, czyli białych krwinek (neutropenia), które może zwiększyć podatność na zakażenia
  • gorączka
  • uczucie osłabienia, zawroty głowy, zmęczenie lub senność
  • wysypka
  • świąd
  • zaparcie
  • dyskomfort w odbytnicy
Nie łączyć z
  • ryfabutyną i ryfampicyną (stosowane w leczeniu pewnych zakażeń). Osoby przyjmujące ryfabutynę powinny wykonać badania krwi i zwracać uwagę na możliwe działania niepożądane ryfabutyny
  • niektórymi lekami stosowanymi w profilaktyce lub leczeniu napadów drgawkowych, w tym fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub prymidon
  • efawirenzem i fosamprenawirem stosowanymi w leczeniu zakażenia HIV
  • lekami stosowanymi w celu zmniejszenia wydzielania kwasu w żołądku, takie jak: cymetydyna i ranitydyna lub omeprazol i podobne leki zwane inhibitorami pompy protonowej
  • winkrystyną, winblastyną i innymi alkaloidami barwinka (stosowane w leczeniu chorób nowotworowych)
  • cyklosporyną (stosowaną podczas operacji przeszczepienia narządu lub po niej)
  • takrolimusem i syrolimusem (stosowanymi podczas operacji przeszczepienia narządu lub po niej)
  • ryfabutyną (stosowaną w leczeniu pewnych zakażeń)
  • lekami stosowanymi w leczeniu zakażenia HIV zwanymi inhibitorami proteazy (w tym lopinawirem i atazanawirem przyjmowanymi jednocześnie z rytonawirem)
  • midazolamem, triazolamem, alprazolamem lub innymi benzodiazepinami (stosowane jako leki uspokajające lub rozluźniające mięśnie)
  • diltiazemem, werapamilem, nifedypiną, nisoldypiną lub innymi blokerami kanału wapniowego (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
  • digoksyną (stosowaną w leczeniu niewydolności serca)
  • glipizydem lub innymi pochodnymi sulfonylomocznika (stosowane w celu obniżenia wysokiego poziomu cukru we krwi)
Ciąża

Nie należy stosować leku Noxafil w ciąży, chyba że tak zaleci lekarz. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas przyjmowania tego leku. W przypadku zajścia w ciążę podczas przyjmowania leku Noxafil należy niezwłocznie powiadomić lekarza.

Karmienie piersią

Nie wolno karmić niemowlęcia piersią w trakcie przyjmowania leku Noxafil, ponieważ niewielkie ilości leku mogą przenikać do pokarmu kobiecego.

Dzieci

Leku Noxafil nie należy stosować u dzieci (w wieku 17 lat i młodszych).

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

Podczas przyjmowania leku Noxafil mogą wystąpić takie objawy, jak zawroty głowy, senność lub niewyraźne widzenie, które mogą mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, posługiwania się narzędziami lub obsługiwania maszyn. 

Działanie i właściwości

Jak działa lek Noxafil?

Lek ten działa przez zabicie lub zahamowanie wzrostu grzybów, które mogą powodować zakażenia u ludzi.

Zastosowanie / wskazania

Kiedy stosuje się lek Noxafil?

Lek Noxafil stosuje się w:

  • zakażeniach wywołanych przez gatunki z rodzaju Aspergillus, które nie reagują na leki przeciwgrzybicze – amfoterycynę B lub itrakonazol, lub w przypadku, gdy leczenie tymi lekami musi być przerwane
  • zakażeniach wywołanych przez gatunki z rodzaju Fusarium, które nie reagują na amfoterycynę B lub itrakonazol, lub w przypadku, gdy leczenie tymi lekami musi być przerwane
  • zakażeniach wywołanych przez grzyby, zwane chromoblastomikozą i grzybniakiem, które nie reagują na leczenie itrakonazolem lub w przypadku, gdy leczenie itrakonazolem musi być przerwane
  • zakażeniach wywołanych przez grzyby zwane Coccidioides, które nie reagują na jeden lub więcej z następujących leków – amfoterycyna B, itrakonazol lub flukonazol, lub w przypadku gdy leczenie tymi lekami musi być przerwane
  • nieleczonych wcześniej zakażeniach jamy ustnej i gardła (znane jako pleśniawki), spowodowanych przez grzyby zwane Candida (zawiesina doustna)

Lek może być również stosowany profilaktycznie w celu zapobieżenia zakażeniom grzybiczym u dorosłych, u których istnieje wysokie ryzyko rozwoju takich zakażeń, np.:

  • u pacjentów, u których układ odpornościowy jest osłabiony w wyniku chemioterapii stosowanej z powodu ostrej białaczki szpikowej lub zespołu mielodysplastycznego
  • u pacjentów stosujących wysokodawkową terapię immunosupresyjną po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych szpiku

Dawkowanie

Jak stosować lek Noxafil?

Ten lek należy stosować zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zawiesina doustna

Jeżeli jest to możliwe, pozakonazol należy przyjmować podczas spożywania albo natychmiast po spożyciu posiłku lub preparatu odżywczego.

Leczenie opornych zakażeń grzybiczych (Invasive aspergillosis, Fusariosis, Chromoblastomycosis/Mycetoma, Coccidioidomycosis)

Zalecana dawka wynosi 200 mg (jedna miarka 5 ml) cztery razy na dobę. Jeśli lekarz tak zaleci, można stosować alternatywnie 400 mg (10 ml) dwa razy na dobę podczas spożywania lub zaraz po spożyciu posiłku lub preparatu odżywczego.

Pierwsze leczenie pleśniawek

Pierwszego dnia leczenia 200 mg (1 miarka 5 ml) raz na dobę. W kolejne dni 100 mg (2,5 ml) raz na dobę.

Zapobieganie poważnym zakażeniom grzybiczym

200 mg (1 miarka 5 ml) 3 razy na dobę.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Noxafil

W przypadku zażycia zbyt dużej dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub innym pracownikiem służby zdrowia.

Pominięcie zastosowania leku Noxafil

W razie pominięcia dawki leku należy ją przyjąć tak szybko, jak to możliwe, a następnie kontynuować leczenie zgodnie z ustaleniami. Jednakże, jeśli do przyjęcia kolejnej dawki pozostało niewiele czasu, należy przyjąć dawkę leku zgodnie z ustaleniami. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki

Tabletki dojelitowe

Zazwyczaj przyjmuje się dawkę wynoszącą 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) dwa razy na dobę w pierwszym dniu leczenia, a następnie 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) raz na dobę. Czas leczenia może zależeć od rodzaju zakażenia i lekarz może go indywidualnie dostosować u poszczególnych pacjentów. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki leku ani schematu leczenia bez wcześniejszego uzgodnienia z lekarzem.

Sposób przyjmowania leku

  • Tabletki należy połykać w całości popijając wodą
  • Tabletek nie wolno rozgniatać, żuć, dzielić ani rozpuszczać
  • Tabletki można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Noxafil

W przypadku podejrzewania przyjęcia zbyt dużej dawki leku Noxafil należy natychmiast powiadomić lekarza lub zgłosić się do szpitala.

Pominięcie zastosowania leku Noxafil

W przypadku pominięcia dawki leku należy ją przyjąć tak szybko, jak to możliwe. Jednak jeśli zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę i powrócić do normalnego schematu stosowania leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Koncentrat do sporządzenia roztworu do infuzji

Zalecana dawka leku to 300 mg dwa razy na dobę w pierwszej dobie, a następnie 300 mg raz na dobę. Noxafil koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zostanie rozcieńczony przez farmaceutę lub pielęgniarkę do odpowiedniego stężenia. Noxafil koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji będzie zawsze przygotowywany i podawany pacjentowi przez fachowego pracownika opieki zdrowotnej.

Pacjent będzie otrzymywał Noxafil:

  • przez plastikową rurkę umieszczoną w żyle pacjenta (wlew dożylny)
  • zazwyczaj przez około 90 minut

Czas trwania leczenia może zależeć od rodzaju występującego u pacjenta zakażenia lub od tego, jak długo układ odpornościowy pacjenta nie będzie działał prawidłowo, i może być dostosowany przez lekarza. Pacjent nie powinien zmieniać przyjmowanej dawki samodzielnie ani zmieniać schematu leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Pominięcie zastosowania leku Noxafil

Ponieważ lek ten będzie podawany pacjentowi pod ścisłym nadzorem lekarskim, jest mało prawdopodobne, aby mogło dojść do pominięcia dawki. Jeśli jednak pacjentowi będzie się wydawało, że mogło dojść do pominięcia dawki, powinien o tym powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie.

Kiedy leczenie za pomocą leku Noxafil zostanie przerwane przez lekarza, pacjent nie powinien odczuwać żadnych skutków.

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Noxafil?

Leku Noxafil nie należy stosować, jeśli u pacjenta:

  • jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na pozakonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  • jeśli pacjent przyjmuje terfenadynę, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantrynę, chinidynę, jakiekolwiek leki zawierające alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina lub dihydroergotamina, albo statyny takie jak symwastatyna, atorwastatyna lub lowastatyna

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane / skutki uboczne

Jak każdy lek, lek Noxafil może wywoływać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych, ponieważ może być potrzebna natychmiastowa pomoc medyczna:

  • nudności lub wymioty, biegunka
  • objawy niewydolności wątroby: zażółcenie skóry lub twardówek (białkówek) oczu, nietypowo ciemna barwa moczu lub jasne zabarwienie stolca, nudności występujące bez przyczyny, dolegliwości żołądkowe, utrata apetytu, nietypowe zmęczenie lub osłabienie, wzrost aktywności enzymów wątrobowych wykazany w badaniach krwi
  • reakcja alergiczna

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • zmiana poziomu soli we krwi wykazana w badaniach krwi: do jej objawów zalicza się uczucie dezorientacji lub osłabienie
  • nieprawidłowe czucie skórne, w tym uczucie drętwienia, mrowienia, świądu, gęsiej skórki, kłucia lub pieczenia
  • ból głowy
  • niski poziom potasu wykazany w badaniach krwi
  • niski poziom magnezu wykazany w badaniach krwi
  • wysokie ciśnienie tętnicze
  • utrata apetytu, ból żołądka lub rozstrój żołądka, gazy, suchość w jamie ustnej, zaburzenia odczuwania smaku
  • zgaga (uczucie pieczenia w klatce piersiowej i gardle)
  • wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby neutrofili, czyli białych krwinek (neutropenia), które może zwiększyć podatność na zakażenia
  • gorączka
  • uczucie osłabienia, zawroty głowy, zmęczenie lub senność
  • wysypka
  • świąd
  • zaparcie
  • dyskomfort w odbytnicy

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

  • niedokrwistość – do jej objawów zalicza się bóle głowy, uczucie zmęczenia lub zawroty głowy, duszność lub zblednięcie skóry oraz niski poziom hemoglobiny wykazany w badaniach krwi
  • wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), które może prowadzić do występowania krwawień
  • wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby leukocytów, czyli rodzaju białych krwinek (leukopenia), które może zwiększyć podatność na zakażenia
  • zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych, czyli rodzaju białych krwinek (eozynofilia), które może mieć związek ze stanem zapalnym
  • zapalenie naczyń krwionośnych
  • zaburzenia rytmu serca
  • drgawki
  • uszkodzenie nerwów (neuropatia)
  • nieprawidłowy rytm serca wykazany w zapisie EKG, kołatanie serca, spowolnione lub przyspieszone bicie serca, podwyższone lub obniżone ciśnienie krwi
  • obniżone ciśnienie krwi
  • zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha
  • niedotlenienie śledziony (zawał śledziony) – może to powodować silny ból brzucha
  • poważne zaburzenia czynności nerek – do ich objawów zalicza się zmniejszenie lub zwiększenie ilości moczu, albo zmianę barwy moczu
  • wysoki poziom kreatyniny w moczu wykazany w badaniach krwi
  • kaszel, czkawka
  • krwawienia z nosa
  • silny i ostry ból w klatce piersiowej pojawiający się podczas wdechu (ból opłucnowy)
  • powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia)
  • osłabienie czucia, zwłaszcza skórnego
  • drżenie
  • podwyższenie lub obniżenie poziomu cukru we krwi
  • niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na światło
  • wypadanie włosów (łysienie)
  • owrzodzenie jamy ustnej
  • dreszcze, ogólne złe samopoczucie
  • dolegliwości bólowe, ból pleców lub szyi, ból ramion i nóg
  • zatrzymanie wody w organizmie (obrzęki)
  • zaburzenia miesiączkowania (nieprawidłowe krwawienia z pochwy)
  • trudność w zasypianiu (bezsenność)
  • częściowa lub całkowita utrata zdolności mówienia
  • obrzęk jamy ustnej
  • dziwaczne sny lub problemy ze snem
  • zaburzenia koordynacji lub równowagi
  • zapalenie błon śluzowych
  • zatkany nos
  • trudności z oddychaniem
  • dyskomfort w klatce piersiowej
  • wzdęcia
  • łagodne do nasilonych nudności, wymioty, kurcze brzucha i biegunka, zwykle spowodowane wirusem, ból brzucha
  • odbijanie się
  • uczucie niepokoju ruchowego

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):

  • zapalenie płuc – do jego objawów można zaliczyć duszność i odpluwanie wydzieliny o zmienionej barwie
  • wysokie ciśnienie krwi w naczyniach krwionośnych płuc (nadciśnienie płucne), które może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia płuc i serca
  • zaburzenia krwi, takie jak nietypowe krzepnięcie krwi lub wydłużenie czasu krwawienia
  • ciężkie reakcje alergiczne, w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie się skóry
  • zaburzenia psychiczne, takie jak słyszenie głosów i widzenie nieistniejących rzeczy
  • omdlenia
  • problemy z myśleniem lub mówieniem, gwałtowne, niekontrolowane ruchy kończyn, zwłaszcza rąk
  • udar mózgu – do jego objawów można zaliczyć ból, osłabienie, drętwienie lub mrowienie kończyn
  • pojawienie się ubytku lub mroczka (ciemnej plamy) w polu widzenia
  • niewydolność serca lub zawał serca, który może prowadzić do zatrzymania akcji serca i śmierci, zaburzenia rytmu serca powodujące nagły zgon
  • obecność skrzeplin krwi w naczyniach kończyn dolnych (zakrzepica żył głębokich) – do jej objawów można zaliczyć silny ból lub obrzęki nóg
  • obecność skrzeplin krwi w naczyniach płuc (zatorowość płucna) – do jej objawów można zaliczyć duszność lub ból w czasie oddychania
  • krwawienie z żołądka lub jelit – do jego objawów można zaliczyć krwawe wymioty lub obecność krwi w stolcu
  • niedrożność jelit, a zwłaszcza jelita krętego. Niedrożność uniemożliwia przesuwanie się zawartości jelit do dolnego odcinka przewodu pokarmowego (jelita grubego). Do jej objawów można zaliczyć uczucie wzdęcia, wymioty, ciężkie zaparcie, utratę apetytu i skurcze jelit
  • zespół hemolityczno - mocznicowy, w którym dochodzi do rozpadu czerwonych krwinek (hemolizy). Może mu towarzyszyć niewydolność nerek
  • pancytopenia, czyli zmniejszenie liczby wszystkich krwinek (krwinek białych, czerwonych i płytek krwi) wykazane w badaniach krwi
  • duże fioletowe wylewy pod skórą (zakrzepowa plamica małopłytkowa)
  • obrzęk twarzy lub języka
  • depresja
  • podwójne widzenie
  • ból piersi
  • zaburzenia czynności nadnerczy, które mogą powodować osłabienie, zmęczenie, utratę apetytu, zmiany zabarwienia skóry
  • zaburzenia czynności przysadki, które mogą powodować obniżenie poziomu niektórych hormonów we krwi wpływających na czynność męskich lub żeńskich narządów płciowych
  • problemy ze słuchem

Niektórzy pacjenci zgłaszali również uczucie dezorientacji po przyjęciu leku Noxafil. Częstość występowania tego objawu nie jest znana

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Noxafil należy omówić to z lekarzem:

  • jeśli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna na inny lek przeciwgrzybiczy, taki jak ketokonazol, flukonazol, itrakonazol lub worykonazol
  • jeśli u pacjenta występują obecnie lub występowały w przeszłości schorzenia wątroby
  • jeśli u pacjenta występuje ciężka biegunka lub silne wymioty, które mogą osłabić skuteczność działania tego leku
  • jeśli u pacjenta w zapisie EKG stwierdza się zaburzenia rytmu serca, które wskazują na wydłużenie odstępu QTc
  • jeśli u pacjenta rozpoznano osłabienie mięśnia sercowego lub niewydolność serca
  • jeśli u pacjenta stwierdzono znaczne spowolnienie akcji serca
  • jeśli u pacjenta występują zaburzenia rytmu serca
  • jeśli u pacjenta występują nieprawidłowe zmiany poziomu potasu, magnezu lub wapnia we krwi

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Noxafil a ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku Noxafil w ciąży, chyba że tak zaleci lekarz. Kobiety, w wieku rozrodczym, powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas przyjmowania tego leku. W przypadku zajścia w ciążę podczas przyjmowania leku Noxafil należy niezwłocznie powiadomić lekarza.

Noxafil a karmienie piersią

Jeśli pacjentka karmi piersią powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie wolno karmić niemowlęcia piersią w trakcie przyjmowania leku Noxafil, ponieważ niewielkie ilości leku mogą przenikać do pokarmu kobiecego.

Interakcje

Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane.

Jeśli pacjent stosuje którykolwiek z wymienionych poniżej leków, powinien powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem przyjmowania leku:

  • terfenadynę (stosowanej w leczeniu uczulenia)
  • astemizol (stosowanego w leczeniu uczulenia)
  • cyzapryd (stosowanego w leczeniu dolegliwości żołądkowych)
  • pimozyd (stosowanego w leczeniu objawów zespołu Touretta i chorób psychicznych)
  • halofantrynę (stosowanej w leczeniu malarii)
  • chinidynę (stosowanej w leczeniu zaburzeń rytmu serca)

Noxafil może spowodować zwiększenie poziomu tych leków we krwi i w konsekwencji poważne zmiany rytmu serca:

  • jakiekolwiek leki zawierające alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina lub dihydroergotamina, stosowane w leczeniu migrenowych bólów głowy. Noxafil może spowodować zwiększenie poziomu tych leków we krwi, co może prowadzić do znacznego ograniczenia dopływu krwi do palców dłoni lub stóp i w konsekwencji ich uszkodzenia
  • statyn, takich jak symwastatyna, atorwastatyna lub lowastatyna, stosowanych w celu obniżenia wysokiego poziomu cholesterolu. Nie należy stosować leku Noxafil, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta. W razie wątpliwości przed zastosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty

Następujące leki mogą spowodować obniżenie poziomu leku Noxafil we krwi i w ten sposób zmniejszyć jego skuteczność:

  • ryfabutyna i ryfampicyna (stosowane w leczeniu pewnych zakażeń). Osoby przyjmujące ryfabutynę powinny wykonać badania krwi i zwracać uwagę na możliwe działania niepożądane ryfabutyny
  • niektóre leki stosowane w profilaktyce lub leczeniu napadów drgawkowych, w tym fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub prymidon
  • efawirenz i fosamprenawir stosowane w leczeniu zakażenia HIV
  • leki stosowane w celu zmniejszenia wydzielania kwasu w żołądku, takie jak: cymetydyna i ranitydyna lub omeprazol i podobne leki zwane inhibitorami pompy protonowej

Lek Noxafil może prawdopodobnie zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych niektórych leków poprzez zwiększenie stężenia tych leków we krwi. Do tych leków należy zaliczyć:

  • winkrystynę, winblastynę i inne alkaloidy barwinka (stosowane w leczeniu chorób nowotworowych)
  • cyklosporynę (stosowaną podczas operacji przeszczepienia narządu lub po niej)
  • takrolimus i syrolimus (stosowane podczas operacji przeszczepienia narządu lub po niej)
  • ryfabutynę (stosowaną w leczeniu pewnych zakażeń)
  • leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV zwane inhibitorami proteazy (w tym lopinawir i atazanawir przyjmowane jednocześniez rytonawirem)
  • midazolam, triazolam, alprazolam lub inne benzodiazepiny (stosowane jako leki uspokajające lub rozluźniające mięśnie)
  • diltiazem, werapamil, nifedypinę, nisoldypinę lub inne blokery kanału wapniowego (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
  • digoksynę (stosowaną w leczeniu niewydolności serca)
  • glipizyd lub inne pochodne sulfonylomocznika (stosowane w celu obniżenia wysokiego poziomu cukru we krwi)

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Noxafil a alkohol

Brak danych.

Noxafil a prowadzenie pojazdów

Podczas przyjmowania leku Noxafil mogą wystąpić takie objawy, jak zawroty głowy, senność lub niewyraźne widzenie, które mogą mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, posługiwania się narzędziami lub obsługiwania maszyn. W takim przypadku nie wolno prowadzić pojazdów, posługiwać się żadnymi narzędziami ani obsługiwać żadnych maszyn i należy zwrócić się do lekarza.

Przechowywanie

Jak przechowywać lek Noxafil?

Zawiesina doustna

  • lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci
  • nie zamrażać
  • jeśli po czterech tygodniach po pierwszym otwarciu butelki pozostanie pewna ilość zawiesiny, nie należy jej stosować

Tabletki dojelitowe

  • lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci
  • brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

  • lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci
  • przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C)
  • produktu należy użyć natychmiast po przygotowaniu. Jeśli roztwór nie zostanie natychmiast wykorzystany, można go przechowywać maksymalnie przez 24 godziny, w temperaturze wynoszącej od 2°C do 8°C (w lodówce)
  • produkt leczniczy przeznaczony do jednorazowego użytku; wszelkie pozostałości roztworu należy wyrzucić

Dodatkowe informacje

Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
  • Apteka Gemini

    www.aptekagemini.pl

    Dodaj do ekranu głównego