Przede wszystkim należy zadbać o to, by pępek nie był zbyt mocno zakryty, a powietrze miało do niego ciągły dostęp. Miejsce to powinno być regularnie przemywane podczas kąpieli ciepłą wodą z mydłem (ale nie moczone zbyt długo), następnie dokładnie osuszane, na przykład ręcznikiem papierowym. Taka pielęgnacja jest w zupełności wystarczająca. Nie zaleca się stosowania preparatów na bazie spirytusu, gdyż mogą powodować podrażnienia. Fiolet gencjanowy mocno zabarwia skórę, przez co ciężko ocenić wizualnie proces gojenia. U jednych dzieci kikut pępowiny odpada już w drugiej dobie życia, u innych może to nastąpić później, nawet po kilku tygodniach. Niepokój u rodziców jest uzasadniony, gdy skóra wokół pępka będzie zaczerwieniona, obrzęknięta, gdy sączy się z niego ciecz o nieprzyjemnym zapachu. Wtedy powinno się zastosować środki odkażające z octenidyną, preparaty osuszające. Konieczna może być wówczas konsultacja z lekarzem pediatrą.

Przeczytaj również:
Pielęgnacja pępka noworodka