Surowce roślinne charakteryzują się zmiennym składem chemicznym zależnym od warunków ekologicznych uprawy. Stanowi to ogromny problem dla gałęzi przemysłu, które wykorzystują je w swojej produkcji. W celu przygotowania gotowego preparatu wysokiej jakości potrzebne jest wykonanie procesu standaryzacji.
Standaryzacja surowca roślinnego zapewnia określenie zawartości w nim związków czynnych, dotyczy to zarówno substancji wywierających efekt leczniczy jak i składników niepożądanych.
Jest oparta na wynikach badań cech:

  • makroskopowych,
  • mikroskopowych,
  • chemicznych (zawartość składników),
  • fizykochemicznych,
  • biologicznych.

Standaryzacji dokonuje się na podstawie norm farmakopealnych danego kraju lub na podstawie norm jakościowych danego surowca czy preparatu. Zawartość określa się różnymi metodami analitycznymi, ocenia się także czystość surowca.
Podsumowując, preparat standaryzowany zawiera ściśle określoną ilość składników wywierających efekt leczniczy np. 1 tabletka zawiera 500 mg suszonego soku z aceroli standaryzowanego na 20% witaminy C, czyli w 1 tabletce jest 100 mg witaminy C.