75
15 lipca 2019
Katarzyna Jaśkiewicz Autor
Autor
mgr
Katarzyna Jaśkiewicz

Zespół Aspergera – czym różni się od autyzmu?

Wielu badaczy traktuje Zespół Aspergera jako spektrum autyzmu, wskazując trudności w komunikacji wraz z zaburzeniami społecznymi jako wspólną cechę łączącą oba zaburzenia. Podobnie jak autyzm, Zespół Aspergera charakteryzuje pojawienie się niecodziennych zachowań społecznych oraz trudności w nawiązywaniu więzi czy rozmowy. Różnicą jest to, że osoby z Zespołem Aspergera komunikują się lepiej z otoczeniem niż osoby z autyzmem.

Wielu badaczy traktuje Zespół Aspergera jako spektrum autyzmu, wskazując trudności w komunikacji wraz z zaburzeniami społecznymi jako wspólną cechę łączącą oba zaburzenia. Podobnie jak autyzm, Zespół Aspergera charakteryzuje pojawienie się niecodziennych zachowań społecznych oraz trudności w nawiązywaniu więzi czy rozmowy. Różnicą jest to, że osoby z Zespołem Aspergera komunikują się lepiej z otoczeniem niż osoby z autyzmem.

Zespół Aspergera – objawy

Zespół Aspergera jest zaburzeniem, którego podejrzenie może pojawić się, gdy u danej osoby zauważa się:

  • duże zainteresowanie konkretną tematyką
  • trudności w nawiązywaniu kontaktów społecznych,
  • brak zrozumienia społecznego

Jednocześnie nie zauważa się zmian na poziomie rozwoju intelektualnego.

Chłopiec z Zespołem Aspergera

Termin Zespół Aspergera pochodzi od nazwiska lekarza pediatry – Hansa Aspergera. Opisał on przypadki kliniczne, w których pewna grupa dzieci cechowała się zbliżonymi do siebie zachowaniami i cechami osobowości. Mowa o następujących cechach:

  • późny rozwój dojrzałości społecznej i myślenia społecznego,
  • występowanie nietypowych zachowań na każdym etapie rozwoju,
  • trudności w nawiązywaniu bliższych kontaktów z rówieśnikami,
  • trudności w komunikacji, dialogu,
  • nietypowa prozodia (iloczas, akcent, intonacja),
  • dość dobrze rozwinięta mowa, jednak podczas rozmowy odnosiło się wrażenie, że dzieci te mówią w sposób niezwykły, odmienny od tego, którego oczekiwano na aktualnym poziomie wiekowym,
  • trudności w wyrażaniu swoich emocji i panowania nad nimi,
  • silne zainteresowanie konkretną tematyką,
  • zaburzenia uwagi,
  • brak empatii,
  • trudności w nauce,
  • niezdarność, słaba koordynacja ruchowa,
  • nadwrażliwość na hałas, dotyk, fakturę lub zapach.

Warto zaznaczyć, że u dzieci i osób dorosłych z Zespołem Aspergera nie występują widoczne cechy fizyczne, które mogłyby świadczyć o jakimkolwiek zaburzeniu. Pojawiają się jedynie nietypowe reakcje i zachowania.

Diagnoza Zespołu Aspergera

Zespół Aspergera może zostać zdiagnozowany u osób w różnym wieku, które z przeróżnych powodów wcześniej nie zostały poddane obserwacji i badaniom. Najczęściej diagnoza pojawia się u dzieci w wieku 8-11 lat.

Diagnoza Zespołu Aspergera we wczesnych latach szkolnych:

  • Dziecko dotknięte Zespołem Aspergera dostrzega, że komunikacja z innymi dziećmi w szkole jest dla niego trudnością. Porozumiewanie się z członkami rodziny nie sprawia już takiego problemu. Dzieci z Zespołem Aspergera nie podzielają zainteresowań swoich rówieśników. Nie chcą brać również udziału w ich aktywnościach, zabawach itp.
  • Nierzadko nauczyciele i wychowawcy zauważają pewne odstępstwa od normy w zachowaniu dziecka, tj. brak zrozumienia reguł obowiązujących w społeczeństwie, ale też brak rozumienia danej sytuacji.
  • Dziecko nie radzi sobie z własnymi emocjami.
  • Ma szeroką wiedzę na tematy, które je interesują. Jednocześnie uwidaczniają się trudności w nauce.
  • Dziecko może przejawiać nadwrażliwość na różne bodźce.
  • Dziecko unika zabaw z rówieśnikami lub przeciwnie, bywa natrętne i dominujące.

Jakie mogą wystąpić wcześniejsze objawy, wskazujące na Zespół Aspergera?

  • stwierdzone ADHDZespół Nadpobudliwości Psychoruchowej z deficytem uwagi,
  • zaburzenia językowe – opóźniony rozwój mowy, zaburzenia umiejętności semantycznych,
  • zaburzenia ruchowe – dziecko jest „gapowate” i niezdarne, ma trudności np. z zawiązywaniem butów, trudności w trzymaniu narzędzia piśmienniczego,
  • zaburzenia nastroju – stany lękowe, niepokój
  • zaburzenia odżywiania – dziecko odmawia spożywania posiłków o określonej konsystencji lub fakturze,
  • zaburzona zdolność niewerbalnego uczenia się.

Dziecko z Zespołem Aspergera

Zespół Aspergera – przyczyny

Zespół Aspergera nie jest dziedziczny, nie jest także chorobą, którą można się zarazić. Przyczyny tego zespołu nie zostały jeszcze do końca poznane, jednak uważa się, że można doszukiwać się ich w:

  • późnym wieku ojca (po 40. roku życia),
  • drobnych uszkodzeniach ośrodkowego układu nerwowego,
  • toksoplazmozie,
  • infekcjach mózgowych,
  • problemach okołoporodowych lub tuż po narodzinach,
  • mutacjach genetycznych.

Kryteria diagnostyczne Zespołu Aspergera wg Ch. Gillberga:

  • Ciężkie upośledzenie wzajemnych interakcji społecznych (przynajmniej dwa z następujących):
    • niezdolność do interakcji z rówieśnikami,
    • brak chęci nawiązywania interakcji z rówieśnikami,
    • brak zrozumienia sygnałów społecznych,
    • niewłaściwe społecznie i emocjonalnie zachowania.
  • Całkowicie pochłaniające wąskie zainteresowania (przynajmniej jedno z następujących):
    • wykluczenie innych działań,
    • powtarzające się zaangażowanie w daną aktywność,
    • więcej odtwarzania niż działań celowych.
  • Narzucanie codziennych zajęć i zainteresowań (przynajmniej jedno z następujących):
    • sobie, w różnych aspektach życia,
    • innym.
  • Zaburzenia mowy i języka (przynajmniej trzy z następujących):
    • opóźniony rozwój,
    • powierzchownie doskonały, ekspresyjny język,
    • formalny, pedantyczny język,
    • dziwna prozodia, osobliwe cechy głosu,
    • upośledzenie rozumienia, obejmujące błędną interpretację znaczeń dosłownych i ukrytych.
  • Zaburzenia komunikacji niewerbalnej (przynajmniej jedno z następujących):
    • ograniczona gestykulacja,
    • niezdarna lub niezręczna mowa ciała,
    • ograniczona mimika twarzy,
    • niewłaściwa ekspresja,
    • osobliwe, chłodne spojrzenie.
  • Niezdarność ruchowa:
    • słabe wykonywanie zadań w czasie badań neurorozwojowych.

Terapia Zespołu Aspergera

Osoby, u których zdiagnozowano Zespół Aspergera, poddawane są różnym terapiom, w zależności od występujących objawów, zachowań i cech indywidualnych. Do metod terapeutycznych Zespołu Aspergera należą:

  • terapia behawioralna – terapia polegająca na zmianie dotychczasowych zachowań na inne, które są oczekiwane przez społeczeństwo i które uznawane są za prawidłowe. Celem terapii behawioralnej jest jak najlepsze przystosowanie osoby z Zespołem Aspergera do normalnego i samodzielnego życia,
  • terapia integracji sensorycznej (SI) – terapia mająca na celu lepsze docieranie i reagowanie ciała na bodźce zewnętrzne (hałas, dotyk, smak itp.),
  • terapia kognitywna – uważa się, że każdy człowiek rozwija się według ściśle określonych schematów i okresów, zaś osoba z Zespołem Aspergera nie przeszła tego rozwoju tak, jak powinna. Stąd terapia kognitywna skupia się na odbudowie tych funkcji, aby osoba z zespołem mogła rozwijać się prawidłowo,
  • terapia metodą behawioralno-poznawczą – metoda ta ma na celu zmianę myślenia pacjenta, zmodyfikowanie tego, co odczuwa i myśli w określonych sytuacjach. Terapia polega na zmianie schematów myślowych pacjenta,
  • trening umiejętności społecznych – polega na nauce zachowania się w różnych sytuacjach życiowych.

Życie z Zespołem Aspergera nie należy do łatwych. Jednak dzięki szybkiej diagnozie i odpowiedniej terapii codzienność osób z zespołem staje się łatwiejsza. Pomocne bywają również grupy wsparcia, które udzielają pomocy osobom, które tego potrzebują.

Źródła:

  • A.Siwińska, Komunikacja osób z Zespołem Aspergera, [w:] Forum Logopedy, listopad 2014 (nr 4),
  • G.Jagielska, Współwystępowanie zaburzeń psychicznych w Zespole Aspergera, [w:] Forum Logopedy, listopad 2014 (nr 4),
  • T. Attwood, Zespół Aspergera. Kompletny przewodnik, wyd. Harmonia Universalis.

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Rafał Suchodolski Autor

Rafał Suchodolski

Ujemne Rh u kobiety w ciąży

Ujemny czynnik Rh u matki powoduje, że jej organizm uznaje taki czynnik jako obcy, a jej układ odpornościowy będzie atakował…

Zobacz więcej

Rafał Suchodolski Autor

Rafał Suchodolski

Czy to może być zapalenie pęcherza?

Podejrzenie zapalenia pęcherza można wysnuć na podstawie towarzyszących mu często objawów. Są to: ból przy oddawaniu moczu, ból w okolicy…

Zobacz więcej

Poradnik Gemini Autor

Poradnik Gemini

Czy opryszczkę można wyleczyć?

Niestety wirus opryszczki pozostaje w organizmie przez całe życie. Objawy nawracają i są przerywane okresem latencji, czyli utajenia. Wirus HSV…

Zobacz więcej

Rafał Suchodolski Autor

Rafał Suchodolski

Jakie badania wykonać przy podejrzeniu celiakii?

Powinna Pani rozpocząć od wizyty u lekarza rodzinnego. Jeśli istnieje podejrzenie celiakii, konieczne będzie skierowanie do poradni gastroenterologicznej. Najczęściej diagnostyka…

Zobacz więcej

Rafał Suchodolski Autor

Rafał Suchodolski

Norma stężenia testosteronu we krwi u dorosłych

Stężenie testosteronu zmienia się dynamicznie. U mężczyzn granice norm to 270-1070 ng/dL ze średnim poziomem ok. 700ng/dL. U kobiet stężenia są zdecydowanie…

Zobacz więcej

Rafał Suchodolski Autor

Rafał Suchodolski

Ciąża a grupa krwi

Różne grupy krwi rodziców dziecka mogą skutkować konfliktem serologicznym między matką a płodem. W celu zapobiegnięcia takiej sytuacji sprawdza się…

Zobacz więcej

Rafał Suchodolski Autor

Rafał Suchodolski

Normy PSA we krwi

Uznaje się, że:  stężenie 0-2,5ng/ml to bezpieczny poziom, 2,6-4,0 ng/ml to poziom bezpieczny dla większości mężczyzn, jednak należy porozmawiać z…

Zobacz więcej

Natika Karolak Autor

Natika Karolak

mgr farm.

Suplementacja witaminy D w ciąży

Jak najbardziej, suplementacja witaminą D u kobiet w ciąży, jak i matek karmiących piersią jest bardzo ważna. Ilość witaminy D…

Zobacz więcej

Dołącz do wspólnej dyskusji
  1. Sylwia pisze:

    Jak mam postępować z synem który ma zespół Aspergera ze spektrum autyzmu .

    1. mgr Katarzyna Jaśkiewicz pisze:

      Witam. W jakim wieku jest Pani dziecko? Jeśli została postawiona diagnoza to czy osoba diagnozująca gdzieś Panią dalej kierowała? Z pewnością dziecko wymaga wielokierunkowej terapii, z naciskiem na umiejętności społeczne. Proszę poszukać w swoim regionie placówki, która specjalizuje się w pracy z dziećmi z zespołem Aspergera i autyzmem. Warto też pomyśleć o zajęciach integracji sensorycznej. Pozdrawiam i życzę powodzenia!

  2. beti pisze:

    Te dzieci nie potrzebują terapii tylko poznania i zrozumienia, nie róbmy ich na podobieństwo nasze, jak bogowie, tylko przez to ze jest nas procentowo więcej. To nie choroba, to tylko odmienne postrzeganie świata, a może to my powinniśmy zacząć widzieć świat jak oni, co by było gdyby to oni wymyślili dla nas odpowiednie terapie na które KONIECZNIE MUSIMY pójść.

    1. Agnieszka pisze:

      Ma Pani duzo racji.
      Jednak by dziecko w naszym świecie nie było wyobcowane trzeba mu troszkę pomoc i je wprowadzić.

    2. Kathy pisze:

      Beti – Zrozumienia… tak . Borykam się z tym . Musze uczyć otoczenie .

    3. Hania pisze:

      Do pani Beti, popieram to co pani napisała. Pozdrawiam.😅

  3. Darek pisze:

    Kiedys tego nie było moze rzeczywiście szczepionki szkodzą?

    1. Człowiek pisze:

      Kiedyś też były szczepionki. Szkoda, że nie ma takich od ludzkiej głupoty.

Czytaj także
30 listopada 2020 lek. Patrycja Królikiewicz-Kurek
30 listopada 2020 mgr Katarzyna Jaśkiewicz
30 listopada 2020 Poradnik Gemini
30 listopada 2020 mgr farm. Marta Grabowska
30 listopada 2020 mgr farm. Marta Grabowska
27 listopada 2020 mgr farm. Monika Cichocka
27 listopada 2020 mgr Katarzyna Jaśkiewicz
27 listopada 2020 mgr Izabela Skowrońska
26 listopada 2020 mgr farm. Magdalena Fuszara
Zobacz więcej
Dziękujemy za Twoje pytanie!
Postaramy się udzielić odpowiedzi w jak najkrótszym czasie :)
Dziękujemy!
Twój adres e-mail został dodany do newslettera :)