Skład chemiczny jarmużu

Jarmuż (Brassica oleracea L. var. sabellica L.) ma w sobie bardzo dużo związków o budowie flawonoidowej – głównie możemy znaleźć pochodne kwercetyny i kemferolu. Poza tym, ma wysoką zawartość kwasów organicznych i fenolokwasów oraz błonnika. Jarmuż jest też cennym źródłem potasu, witaminy K, A, C, B6 i B12, magnezu, wapnia i żelaza. Dodatkowo, zawiera dużą ilość luteoliny i zeaksantyny. Warto wspomnieć również o sulforafanie – związku siarkowym występującym głównie w kapustowatych.

Jak wpływa na nasze zdrowie?

Jarmuż jest świetnym sposobem na naturalną suplementację żelaza, potasu czy też magnezu. Obecność kwasu foliowego jest też cenną informacją dla przyszłych mam i kobiet planujących ciążę. Wspomniana luteolina i zeaksantyna razem z witaminą A powoduje, że jarmuż świetnie sprawdza się u osób mających problemy z widzeniem, również po zmroku. Jarmuż ma wyjątkowo dużo związków o potencjale antyoksydacyjnym. Działanie przeciwutleniające jest nierozerwalnie związane z aktywnością przeciwnowotworową i najpewniej z tego powodu rozpoczęto też ciekawe badania odnoszące się do wpływu ekstraktów z tej rośliny na żywotność wybranych linii komórkowych. Wyniki badań in vitro są bardzo obiecujące. Co prawda, nie można jeszcze powiedzieć, że jarmuż ma działanie przeciwnowotworowe, ale zdecydowanie jest potencjał. Dodatkowo sulforafan, czyli związek siarkoorganiczny wspomaga usuwanie z organizmu toksyn i substancji rakotwórczych. Z tego powodu polecany jest osobom chorym, jako wspomaganie terapii oraz w diecie profilaktycznej. Jarmuż jest polecany jako składnik diety osób z osteoporozą lub będących w grupie ryzyka, ze względu na dużą ilość dobrze przyswajalnego wapnia.

Dobry dla wszystkich?

Mogłoby się wydawać, że w takim wypadku jarmuż jest bezpieczny i wskazany dla każdego z nas. Suplementacja magnezu, żelaza, witamin – to raczej potrzebne jest każdemu, zwłaszcza teraz, gdy żyjemy w biegu, pijemy dużo kawy i herbaty oraz cierpimy na chroniczny brak wolnego czasu. Niestety, nie każdy może sobie pozwolić na nieograniczone spożywanie jarmużu. Zawiera on bowiem sporo tzw. goitrogenów – antyodżywczych substancji zaburzających prawidłowy metabolizm jodu. Jest to szczególnie istotne w przypadku osób z chorobami tarczycy, u których może to doprowadzić do powstania wola tarczycowego. Jak większość roślin kapustowatych zawiera też szczawiany, zatem cierpiący na kamicę szczawianową powinni brać to pod uwagę przy komponowaniu posiłków.

Jarmuż w diecie

Nie ma się co oszukiwać – świeży jarmuż będzie o wiele wiele zdrowszy niż wersje pieczone, duszone czy gotowane. Sam w sobie nie ma wyraźnego smaku, więc jego potencjał jako bazy do sałatek czy koktajli jest ogromny. Może z powodzeniem zastępować sałatę lub szpinak. Błonnik pokarmowy zapewnia prawidłową regulację pracy przewodu pokarmowego. Ponadto, daje uczucie sytości, co jest polecane osobom odchudzającym się. Witamina K obecna w liściach wpływa na prawidłową krzepliwość krwi. Ze względu na szeroki wachlarz cennych składników, warto wprowadzić jarmuż do codziennej diety. Jest świetnym naturalnym suplementem wapnia, magnezu, żelaza i witamin. Poleca się go zarówno kobietom w ciąży (zawiera kwas foliowy), cierpiącym na anemię wynikającą z niedoboru żelaza, chorym na osteoporozę, cierpiącym na zaburzenia ostrości widzenia i tak naprawdę każdemu, w celu uzupełnienia witamin i minerałów, jeśli nie ma przeciwwskazań do jego spożywania. Na zdrowie!