Kategorie

Sastium (Sertralinum)

Lek na receptę

Lek jest dostępny tylko na receptę, dlatego został wyłączony ze sprzedaży wysyłkowej i może być sprzedawany jedynie w aptekach stacjonarnych.

Kliknij i sprawdź aptekę w Twojej okolicy, w której wygodnie zrealizujesz receptę.

Co to jest Sastium?

Sastium to lek, który zawiera substancję czynną sertralinę. Należy ona do grupy leków nazywanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Stosowana jest w leczeniu depresji i/lub zaburzeń lękowych.

Podstawowe informacje

NazwaSastium
Nazwa międzynarodowaSertralinum
Kategoria dostępnościLeki na receptę
Dawka
  • 50 mg
  • 100 mg
PostaćTabletki powlekane
Skład - substancja czynna

Sertralina

Skład - substancje pomocnicze
  • wodorofosforan dwuwodny wapnia
  • celuloza mikrokrystaliczna
  • hydroksypropyloceluloza
  • karboksymetyloskrobia sodowa
  • stearynian magnezu
  • hypromeloza
  • makrogol
  • polisorbat
  • dwutlenek tytanu
Dostępne opakowania
  • 10 tabletek
  • 14 tabletek
  • 28 tabletek
  • 30 tabletek
  • 42 tabletki
  • 50 tabletek
  • 56 tabletek
  • 84 tabletki
  • 90 tabletek
  • 100 tabletek
Działanie / właściwości
  • przeciwlękowe
  • przeciwdepresyjne
Zastosowanie

Dorośli:

  • depresja oraz zapobieganie jej nawrotom
  • zespół lęku społecznego
  • zespół lęku pourazowego (PTSD)
  • lęk napadowy

Dorośli oraz dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat:

  • zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne
Przeciwwskazania
  • uczulenie na sertralinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  • stosowanie lub przyjmowanie w przeszłości leków z grupy inhibitorów monoaminooksydazy lub leków do nich podobnych. Trzeba zachować odpowiedni odstęp między ich stosowaniem a przyjmowaniem sertraliny
  • stosowanie pimozydu

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
  • padaczka lub napady drgawkowe występujące w wywiadzie
  • występowanie w przeszłości choroby maniakalno-depresyjnej lub schizofrenii
  • występowanie obecnie lub w przeszłości myśli o samookaleczaniu się lub o popełnieniu samobójstwa
  • zespół serotoninowy lub złośliwy zespół neuroleptyczny
  • zmniejszone stężenie sodu we krwi
  • u osób w podeszłym wieku ryzyko zmniejszenia stężenia sodu we krwi może być większe
  • choroba wątroby - lekarz może zadecydować o zmniejszeniu dawki leku
  • cukrzyca - lek może wpływać na zmianę stężenia glukozy we krwi
  • zaburzenia krwotoczne lub stosowanie leków zmniejszających krzepliwość krwi lub takich, które mogą zwiększyć ryzyko krwawień
  • lek Stimuloton może być stosowany wyłącznie u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi
  • stosowana terapia elektrowstrząsami
  • choroby oczu, takie jak konkretny rodzaj jaskry
  • pacjent został poinformowany przez lekarza o występowaniu zaburzeń w EKG, określonych jako wydłużony odstęp QTc
  • pacjent ma chorobę serca, występuje u niego małe stężenie magnezu lub potasu, wydłużenie odstępu QTc w wywiadzie rodzinnym, wolne bicie serca przy równoczesnym stosowaniu leków powodujących wydłużenie odstępu QTc

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane / Skutki uboczne

Najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności. Działania niepożądane zależą od zastosowanej dawki i często przemijają w miarę kontynuowania leczenia.

Bardzo często występujące działania niepożądane (więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • nudności, suchość w jamie ustnej
  • zaburzenia wytrysku
  • bezsenność
  • zawroty głowy
  • senność
  • bóle głowy
  • biegunka
  • zmęczenie

oraz inne działania niepożądane (patrz poniżej)

Nie łączyć z
  • lekami będącymi inhibitorami monoaminooksydazy, np. moklobemid (leczenie depresji), selegilina (leczenie choroby Parkinsona) oraz z antybiotykami (linezolid), a także błękitem metylenowym (leczenie dużego stężenia methemoglobiny we krwi)
  • pimozydem - lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych takich jak psychozy

oraz z innymi lekami (patrz poniżej)

Ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Karmienie piersią

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Dzieci

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z wyjątkiem pacjentów z chorobą obsesyjno-kompulsyjną.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

Lek może wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Należy poczekać z wykonywaniem tych czynności do momentu, gdy będzie wiadomo jaki wpływ wywiera lek Sastium na pacjenta.

Działanie i właściwości

Jak działa lek Sastium?
Sastium to lek, który zawiera substancję czynną sertralinę. Należy ona do grupy leków nazywanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Stosowana jest w leczeniu depresji, zapobieganiu jej nawrotom, zespołu lęku społecznego, pourazowego (PTSD), a także lęku napadowego i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Zastosowanie / wskazania

Kiedy stosuje się lek Sastium?
U dorosłych:

  • depresja oraz zapobieganie jej nawrotom
  • zespół lęku społecznego
  • zespół lęku pourazowego (PTSD)
  • lęk napadowy.

​​​​​​U dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat:

  • zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.

Dawkowanie

Jak stosować lek Sastium?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lek należy przyjmować raz na dobę, rano lub wieczorem.

Dorośli:

Depresja i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:

  • 50 mg na dobę.
  • Dawkę dobową można zwiększać stopniowo o 50 mg, w odstępach co najmniej jednego tygodnia.
  • Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg na dobę.

Lęk napadowy, zespół lęku społecznego i zespół lęku pourazowego:

  • Rozpoczynać od dawki 25 mg/dobę, zwiększając ją do 50 mg/dobę po upływie tygodnia.
  • Dawkę dobową można następnie stopniowo zwiększać o 50 mg w ciągu kilku tygodni.
  • Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg na dobę. 

Stosowanie u dzieci i młodzieży:

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:

Lek Sastium może być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat tylko z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi.

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat:

  • Zalecana dawka początkowa to 25 mg na dobę.
  • Po tygodniu lekarz może zalecić zwiększenie dawki do 50 mg na dobę.
  • Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę.

Młodzież w wieku od 13 do 17 lat:

  • Zalecana dawka początkowa to 50 mg na dobę.
  • Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek:

  • Pacjenci z chorobami wątroby lub nerek powinni poinformować o nich lekarza prowadzącego, a następnie postępować zgodnie z zaleceniami.

To lekarz informuje pacjenta, jak długo powinien zażywać lek. Okres leczenia zależy od rodzaju choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Poprawa objawów może rozpocząć się dopiero po kilku tygodniach leczenia.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Sastium

W razie przypadkowego zażycia zbyt dużej ilości leku Sastium, należy koniecznie zawiadomić lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku niezależnie od tego, czy znajduje się w nim lek, czy nie.

Objawy przedawkowania u dorosłych to:

  • senność
  • nudności, wymioty
  • przyspieszenie akcji serca
  • drżenie
  • pobudzenie
  • zawroty głowy
  • utrata przytomności (rzadko)

Pominięcie przyjęcia leku Sastium 

W przypadku pominięcia przyjęcia leku, nie należy przyjmować pominiętej tabletki. Należy przyjąć kolejną tabletkę o właściwej porze.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Sastium

Leku Sastium nie należy odstawiać bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę leku Sastium przez okres kilku tygodni, aż do przerwania jego stosowania. Nagłe odstawienie leku może powodować działania niepożądane takie jak:

  • zawroty głowy
  • drętwienia
  • zaburzenia snu
  • pobudzenie lub lęk
  • bóle głowy
  • nudności, wymioty
  • drżenie mięśniowe.

Jeżeli podczas odstawiania leku Sastium wystąpią jakiekolwiek z wymienionych działań niepożądanych bądź inne działania niepożądane, należy zwrócić się do lekarza prowadzącego.

W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przeciwwskazania

Leku Sastium nie powinno się stosować w przypadku:

  • gdy pacjent ma uczulenie na sertralinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  • gdy pacjent stosuje lub stosował w przeszłości leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy, np. selegilinę, moklobemid lub leki podobne do inhibitorów MAO, np. linezolid; w przypadku zakończenia leczenia sertraliną, należy odczekać minimum tydzień przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem MAO. Z kolei po zakończeniu leczenia inhibitorem MAO należy odczekać minimum 2 tygodnie zanim rozpocznie się leczenie sertraliną
  • gdy pacjent przyjmuje pimozyd (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak psychoza).

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane / skutki uboczne

Jak każdy lek, lek Sastium może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności. Działania niepożądane zależą od zastosowanej dawki i często przemijają w miarę kontynuowania leczenia.

Należy koniecznie poinformować lekarza, jeśli po przyjęciu tego leku u pacjenta wystąpią jakiekolwiek z poniższych objawów, ponieważ mogą one być ciężkie:

  • jeśli u pacjenta rozwinie się ciężka wysypka skórna, która spowoduje utworzenie się pęcherzy (rumień wielopostaciowy); mogą one pojawiać się w jamie ustnej i na języku; mogą to być objawy stanu zwanego zespołem Stevensa-Johnsona lub toksycznym martwiczym oddzielaniem się naskórka. W takim przypadku lekarz przerwie leczenie
  • reakcja alergiczna lub alergia, z objawami takimi jak:
    • swędząca wysypka skórna
    • problemy z oddychaniem
    • świszczący oddech
    • obrzęk powiek, twarzy lub warg
  • jeśli u pacjenta wystąpią:
    • pobudzenie
    • splątanie
    • biegunka
    • wysoka temperatura ciała 
    • wysokie ciśnienie tętnicze
    • nasilone pocenie się
    • przyspieszenie rytmu serca

Są to objawy zespołu serotoninowego. Rzadko może on wystąpić, gdy pacjent przyjmuje pewne leki w tym samym czasie, co lek Sastium. Wówczas lekarz może przerwać leczenie stosowane u pacjenta.

  • jeśli u pacjenta wystąpi zażółcenie skóry i oczu, co może oznaczać uszkodzenie wątroby
  • jeśli u pacjenta pojawią się objawy depresji z myślami samobójczymi
  • jeśli pacjent zacznie odczuwać niepokój ruchowy i nie będzie mógł siedzieć lub stać w bezruchu podczas leczenia lekiem Sastium
  • jeśli u pacjenta wystąpi atak padaczkowy
  • jeśli u pacjenta występują epizody maniakalne

Po wprowadzeniu do obrotu obserwowano w badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów:

Bardzo często występujące działania niepożądane (częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • nudności
  • suchość w jamie ustnej
  • zaburzenia wytrysku
  • bezsenność
  • zawroty głowy
  • senność
  • bóle głowy
  • biegunka
  • zmęczenie

Często występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • przeziębienie, zapalenie gardła, katar
  • zmniejszone lub zwiększone łaknienie
  • lęk, depresja
  • pobudzenie
  • zmniejszenie zainteresowania seksem
  • brak koncentracji
  • zaburzenia smaku
  • zaburzenia widzenia
  • dzwonienie w uszach
  • kołatanie serca
  • uderzenia gorąca
  • ziewanie
  • zaburzenia żołądkowe, zaparcia, ból brzucha, wymioty, oddawanie gazów
  • zwiększona potliwość, wysypka
  • ból pleców, bóle stawów, bóle mięśniowe
  • nieregularne miesiączkowanie, zaburzenia wzwodu
  • złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej, osłabienie, gorączka
  • zwiększenie masy ciała
  • urazy
  • nerwowość, dziwne samopoczucie
  • koszmary senne
  • zgrzytanie zębami
  • drżenia mięśniowe, zaburzenia ruchów mięśniowych (takie jak zwiększona aktywność ruchowa, zwiększone napięcie mięśniowe, trudności z chodzeniem oraz sztywność, skurcze i mimowolne ruchy mięśni), drętwienia i mrowienia, zwiększone napięcie mięśni

Niezbyt często występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

  • zapalenie żołądka i jelit, zakażenie uszu
  • guz
  • nadwrażliwość, alergia sezonowa
  • zmniejszone stężenie hormonów tarczycy
  • myśli i zachowania samobójcze, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia myślenia
  • zobojętnienie, omamy, agresja, uczucie euforii, paranoja
  • niepamięć, osłabienie czucia, bezwolne skurcze mięśniowe, omdlenia, zwiększona ruchliwość, migrena, drgawki, zawroty głowy podczas wstawania, zaburzenia mowy
  • powiększenie źrenic
  • zwiększone wydzielanie śliny, trudności z połykaniem, bekanie, zaburzenia języka
  • obrzęk oczu, pokrzywka, wypadanie włosów, świąd, purpurowe plamki na skórze, zaburzenia skórne z tworzeniem się pęcherzy, sucha skóra, obrzęk twarzy, zimne poty
  • choroba zwyrodnieniowa stawów, tiki mięśniowe, skurcze mięśni, osłabienie mięśniowe
  • zwiększenie częstości oddawania moczu, problemy z oddawaniem moczu, niezdolność do oddawania moczu, nietrzymanie moczu, zwiększenie wydalania moczu, oddawanie moczu w nocy
  • zaburzenia seksualne, nadmierne krwawienie z pochwy, krwawienie z pochwy, zaburzenia seksualne u kobiet
  • obrzęk nóg, dreszcze, trudności z poruszaniem się, zwiększone pragnienie
  • zwiększone stężenie enzymów wątrobowych, zmniejszenie masy ciała
  • ból ucha
  • przyspieszenie rytmu serca, problemy z sercem
  • zaburzenia krwotoczne (w tym krwawienia z przewodu pokarmowego)
  • wysokie ciśnienie tętnicze
  • zaczerwienienie skóry
  • obecność krwi w moczu
  • krótki oddech, krwawienie z nosa, trudności w oddychaniu, sapanie
  • smoliste stolce, zaburzenia zębów, zapalenie przełyku, problem z językiem, hemoroidy

Rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):

  • zapalenie uchyłka, powiększenie węzłów chłonnych, zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych
  • ciężkie reakcje alergiczne
  • zaburzenia endokrynologiczne
  • wysokie stężenie cholesterolu, problemy związane z utrzymaniem prawidłowego stężenia cukru we krwi (cukrzyca), niskie stężenie glukozy we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, obniżenie stężenia soli we krwi
  • fizyczne objawy spowodowane stresem lub emocjami, koszmary senne, uzależnienie lekowe, lunatykowanie, przedwczesny wytrysk
  • śpiączka, nieprawidłowe ruchy, trudności z poruszaniem się, zwiększenie wrażliwości czuciowej, nagły silny ból głowy (który może być objawem ciężkiego stanu zwanego zespołem przejściowego skurczu naczyń mózgowych), zaburzenia czucia
  • mroczki przed oczami, jaskra, podwójne widzenie, światłowstręt, krew w oku, źrenice nierównej wielkości, zaburzenia widzenia, problemy z łzawieniem
  • zawał serca, uczucie pustki w głowie, omdlenia lub dyskomfort w klatce piersiowej, które mogą być objawami zmian w elektrycznej aktywności serca (widocznych na elektrokardiogramie) lub nieprawidłowego rytmu serca, spowolnienie rytmu serca
  • pogorszenie krążenia krwi w obrębie kończyn górnych i dolnych
  • przyspieszenie oddychania, włóknienie tkanki płucnej (choroba śródmiąższowa płuc), skurcz krtani, trudności z mówieniem, spowolnienie oddychania, czkawka
  • owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, krwawy stolec, owrzodzenie języka, bolesność w jamie ustnej
  • zaburzenia wątroby, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, żółta skóra i oczy (żółtaczka)
  • reakcja skórna na słońce, obrzęk skóry, nieprawidłowa struktura włosa, nieprawidłowy zapach skóry, wysypka skóry owłosionej
  • rozpad tkanki mięśniowej, zaburzenia kości
  • zmniejszone oddawanie moczu, opóźnienie oddawania moczu
  • wyciek z brodawek sutkowych, suchość pochwy, upławy, bolący czerwony penis i napletek, powiększenie piersi, długotrwały wzwód prącia
  • przepuklina, zmniejszenie tolerancji lekowej
  • zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych nieprawidłowe wyniki badania nasienia, problemy z krzepnięciem krwi
  • zwiotczenie naczyń krwionośnych
  • plamki przed oczami, jaskra, podwójne widzenie, nadwrażliwość na światło, krew w oku, nierówna wielkość źrenic, nieprawidłowe widzenie, zaburzenia wydzielania łez

Działania niepożądane występujące z częstością nieznaną:

  • szczękościsk
  • moczenie nocne
  • częściowa utrata widzenia

U pacjentów przyjmujących tego rodzaju leki zaobserwowano wzrost ryzyka złamań kości.

Dodatkowe działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży

W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży działania niepożądane były zazwyczaj podobne do występujących u dorosłych. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy, bezsenność, biegunka i nudności.

Objawy występujące po przerwaniu stosowania

Po nagłym przerwaniu stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, drętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, bóle głowy, nudności, wymioty oraz drżenia mięśniowe.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Sastium należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

  • padaczka lub napady drgawkowe występujące w wywiadzie; w przypadku wystąpienia ataku padaczkowego należy natychmiast skontaktować się z lekarzem
  • zaburzenie maniakalno-depresyjne (dwubiegunowe) występujące w przeszłości lub schizofrenia. W razie wystąpienia epizodu maniakalnego należy koniecznie skontaktować się z lekarzem
  • występowanie obecnie lub w przeszłości myśli o samookaleczaniu się lub o popełnieniu samobójstwa
  • zespół serotoninowy; rzadko może wystąpić u pacjentów, którzy przyjmowali pewne leki w tym samym czasie, co sertralinę; lekarz powinien powiedzieć pacjentowi, czy w przeszłości występował u niego zespół serotoninowy
  • obniżone stężenie sodu we krwi, co może wystąpić także w wyniku stosowania leku Sastium. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ponieważ mogą one także zmieniać stężenie sodu we krwii; u osób w podeszłym wieku ryzyko zmniejszenia stężenia sodu we krwi może być większe
  • choroba wątroby - lekarz może zadecydować o zmniejszeniu dawki leku
  • cukrzyca - lek może wpływać na zmianę stężenia glukozy we krwi, dlatego może być konieczne dokonanie zmian w dawkowaniu leków przeciwcukrzycowych
  • zaburzenia krwotoczne lub stosowanie w przeszłości leków zmniejszających krzepliwość krwi, np. kwasu acetylosalicylowego lub warfaryny lub takich, które mogą zwiększyć ryzyko krwawień
  • lek Sastium może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat wyłącznie z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi
  • stosowana terapia elektrowstrząsami
  • problemy z oczami, takie jak niektóre rodzaje jaskry
  • zaburzenia w zapisie EKG (wydłużony odstęp QT).

Zaburzenia czynności seksualnych

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) mogą powodować wystąpienie zaburzeń czynności seksualnych. W niektórych przypadkach objawy utrzymywały się także po przerwaniu leczenia tymi lekami.

Niepokój psychoruchowy/akatyzje

Istnieje ryzyko wystąpienia stanu charakteryzującego się niepokojem ruchowym i przymusem wykonywania ruchów (często z niemożnością usiedzenia lub ustania w miejscu (akatyzja)). Występuje on na ogół w ciągu pierwszych tygodni leczenia. Należy skontaktować się jednak z lekarzem w przypadku zwiększania dawki leku, ponieważ może być to szkodliwe u pacjentów, u których występują takie objawy.

Objawy z odstawienia

Ryzyko wystąpienia objawów z odstawienia zależy od długości leczenia, dawki leku i szybkości zmniejszania tej dawki. Objawy te wykazują zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie, ale u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie. Pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych dni po zakończeniu leczenia. Zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni, ale u niektórych pacjentów mogą trwać dłużej (nawet przez 2–3 miesiące lub dłużej). W przypadku decyzji o przerwaniu leczenia sertraliną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku w ciągu kilku tygodni lub miesięcy oraz skonsultowanie z lekarzem sposobu zakończenia leczenia.

Myśli samobójcze, pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych

Osoby, u których występuje depresja i/lub zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu się lub popełnieniu samobójstwa. Takie zachowania czasem nasilają się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych.

Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest bardziej prawdopodobne, jeśli:

  • u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub chęć do samookaleczenia
  • pacjent jest młodym dorosłym; dane z badań klinicznych pokazują zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy koniecznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Dobrym rozwiązaniem jest poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych, a także poproszenie ich o przeczytanie ulotki tego leku. Pacjent może zwrócić się z prośbą o pomoc do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, gdy zauważą, że objawy depresji lub lęku nasiliły się lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Zasadniczo sertraliny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym. U pacjentów w wieku poniżej 18. roku życia podczas stosowania leków z omawianej grupy, stwierdza się zwiększoną możliwość wystąpienia:

  • prób samobójczych
  • myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa (myśli samobójcze)
  • wrogości (głównie zachowania agresywne, buntownicze i złość). 

Jednak lekarz może zdecydować o przepisaniu leku Sastium pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, jeśli będzie to w interesie pacjenta. Jeśli lekarz przepisze lek Sastium pacjentowi w wieku poniżej 18. roku życia i opiekun dziecka będzie chciał to przedyskutować, należy się skontaktować z lekarzem. Jeśli podczas stosowania leku Sastium pojawi się lub nasili którykolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiadomić lekarza. Dodatkowo nie potwierdzono bezpieczeństwa długotrwałego przyjmowania leku Sastium pod względem jego wpływu na wzrost, dojrzewanie, uczenie się (funkcje poznawcze) oraz zachowanie w tej grupie wiekowej.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Sastium a ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Należy się upewnić, czy położna i/lub lekarz wiedzą, że pacjentka przyjmuje lek Sastium.

Stosowanie leków takich jak Sastium podczas ciąży, szczególnie w ostatnim trymestrze, może zwiększać ryzyko wystąpienia u dziecka zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków, w której dziecko oddycha szybciej i sinieje. Objawy te pojawiają się zazwyczaj w pierwszej dobie życia. Jeśli u dziecka wystąpiły takie objawy, należy koniecznie skontaktować się z położną lub lekarzem.

Nie potwierdzono bezpieczeństwa stosowania leku Sastium u kobiet w ciąży. Lek można stosować u kobiet w ciąży tylko, gdy według lekarza korzyści ze stosowania leku są większe niż ryzyko dla rozwijającego się płodu.

U noworodka mogą również wystąpić inne powikłania, które zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Do objawów tych należą:

  • trudności z oddychaniem
  • zasinienie skóry, zbyt gorąca lub zimna skóra
  • sine usta
  • wymioty lub problemy ze ssaniem
  • duże zmęczenie, kłopoty z zasypianiem lub ciągły płacz
  • wzmożone lub zmniejszone napięcie mięśniowe
  • drżenie, skurcze mięśni lub drgawki
  • wzmożenie odruhhów
  • pobudliwość
  • małe stężenie glukozy we krwi.

Jeśli u dziecka po urodzeniu wystąpi którykolwiek z tych objawów lub jeśli stan jego zdrowia jest niepokojący, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub położną.

Sastium a karmienie piersią

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Istnieją badania świadczące o przenikaniu sertraliny do mleka matki. Lek można stosować u kobiet w okresie karmienia piersią tylko jeśli według lekarza korzyści ze stosowania leku przeważają ryzyko zagrożeń dla dziecka.

Interakcje

Stosowanie leku Sastium jednocześnie z poniższymi lekami może powodować ciężkie działania niepożądane:

  • leki będące inhibitorami monoaminooksydazy, np. moklobemid (leczenie depresji), selegilina (leczenie choroby Parkinsona) oraz antybiotyk linezolid i błękit metylenowy (substancja stosowana w leczeniu dużego stężenia methemoglobiny we krwi). Nie należy stosować leku Sastium jednocześnie z tymi lekami
  • pimozyd - lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych takich jak psychozy. Nie należy stosować leku Sastium jednocześnie z pimozydem.

Przed zażyciem leku Sastium należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych poniżej leków:

  • leki zawierające amfetaminy (stosowane w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), narkolepsji i otyłości)
  • leki roślinne zawierające ziele dziurawca zwyczajnego; działanie dziurawca zwyczajnego może utrzymywać się przez okres 1–2 tygodni
  • preparaty zawierające aminokwas – tryptofan
  • leki stosowane w leczeniu silnego bólu, np. tramadol
  • leki stosowane w znieczuleniu lub leczeniu przewlekłego bólu, np. fentanyl, miwakurium i suksametonium
  • leki stosowane w leczeniu migreny, np. sumatryptan
  • leki zmniejszające krzepnięcie krwi (warfaryna)
  • leki stosowane w leczeniu bólu/zapalenia stawów (niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. ibuprofen, kwas acetylosalicylowy)
  • leki uspokajające (diazepam)
  • leki moczopędne, czyli diuretyki
  • leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina)
  • leki stosowane w leczeniu cukrzycy (tolbutamid)
  • leki stosowane w leczeniu nadmiernego wydzielania kwasu żołądkowego, zgagi i choroby wrzodowej (cymetydyna, omeprazol, lanzoprazol, pantoprazol, rabeprazol)
  • leki stosowane w leczeniu manii i depresji (lit)
  • inne leki stosowane w leczeniu depresji, np. amitryptylina, nortryptylina
  • leki stosowane w leczeniu schizofrenii oraz innych zaburzeń psychicznych, np. perfenazyna, lewomepromazyna i olanzapina
  • leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, bólu w klatce piersiowej lub regulacji częstości i rytmu serca takie jak werapamil, diltiazem, flekainid, propafenon
  • leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych takie jak ryfampicyna, klarytromycyna, telitromycyna, erytromycyna
  • leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych takie jak ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol, flukonazol)
  • leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV/AIDS oraz zapalenia wątroby typu C (inhibitory proteazy, takie jak rytonawir, telaprewir)
  • leki stosowane w zapobieganiu nudnościom i wymiotom po chemioterapii (aprepitant)
  • leki zwiększające ryzyko zmian w elektrycznej aktywności serca, np. leki przeciwpsychotyczne i antybiotyki.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Sastium z jedzeniem i piciem

Lek Sastium w postaci tabletek powlekanych można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich. Nie należy stosować leku Sastium razem z sokiem grejpfrutowym, ponieważ może to prowadzić do zwiększenia stężenia sertraliny w organizmie.

Sastium a alkohol

Podczas stosowania leku nie należy spożywać alkoholu.

Sastium a prowadzenie pojazdów

Leki zmieniające sposób myślenia i zachowanie, takie jak Sastium, mogą wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Należy poczekać z wykonywaniem tych czynności do momentu, gdy będzie wiadomo jaki wpływ wywiera lek Sastium na pacjenta.

Przechowywanie

Jak przechowywać lek Sastium?
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Dodatkowe informacje

Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
  • Apteka Gemini

    www.aptekagemini.pl

    Dodaj do ekranu głównego