Kategorie

Vancomycin-MIP (Vancomycinum)

Lek na receptę

Lek jest dostępny tylko na receptę, dlatego został wyłączony ze sprzedaży wysyłkowej i może być sprzedawany jedynie w aptekach stacjonarnych.

Kliknij i sprawdź aptekę w Twojej okolicy, w której wygodnie zrealizujesz receptę.

Co to jest Vancomycin-MIP?

Lek Vancomycin - MIP zawiera wankomycynę należącą do antybiotyków glikopeptydowych, która stosowana jest zarówno u osób dorosłych, jak i dzieci w postaci roztworu doustnego oraz roztworu do infuzji.

Podstawowe informacje

NazwaVancomycin-MIP
Nazwa międzynarodowaVancomycinum
Kategoria dostępnościLeki na receptę
Dawka
  • 500 mg
  • 1000 mg
PostaćProszek do sporządzania roztworu do infuzji
Skład - substancja czynna

Chlorowodorek wankomycyny

Skład - substancje pomocnicze

Lek nie zawiera substancji pomocniczych.

Dostępne opakowania
  • 1 fiolka proszku
  • 5 fiolek proszku
Działanie / właściwości

Bakteriobójcze

Zastosowanie

Leczenie dożylne:

  • zakażenia skóry tkanki podskórnej
  • zakażenia kości i stawów
  • zakażenia płuc określanego jako zapalenie płuc
  • zakażenia wewnętrznej błony wyścielającej serce (zapalenie wsierdzia)
  • zakażenia krwi związane z wyżej wymienionymi zakażeniami

Leczenie doustne:

  • rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego
Przeciwwskazania

Uczulenie na wankomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

Ostrzeżenia i środki ostrożności
  • wystąpienie reakcji alergicznej na teikoplaninę
  • zaburzenia słuchu, zwłaszcza jeśli dotyczy to pacjenta w podeszłym wieku
  • zaburzenia czynności nerek
  • otrzymywanie wankomycyny w infuzji w celu leczenia biegunki związanej z zakażeniem bakteriami Clostridium difficile, zamiast podawania doustnego
  • podawanie leku niemowlętom oraz wcześniakom
  • leczenie wankomycyną przez długi czas
Działania niepożądane / Skutki uboczne

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 pacjentów):

  • spadek ciśnienia krwi
  • duszność, świszczący oddech (wysoki dźwięk spowodowany przeszkodą na drodze przepływu powietrza w górnych drogach oddechowych)
  • wysypka i stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej
  • swędzenie, swędząca wysypka, pokrzywka
  • zaburzenia czynności nerek, wykrywalne zwykle w badaniach krwi
  • zaczerwienienie górnej części ciała i twarzy
  • zapalenie żyły
Nie łączyć z
  • lekami nefrotoksycznymi oraz ototoksycznymi
  • lekami znieczulającymi
  • lekami zmniejszającymi napięcie mięśni
Ciąża

Nie należy stosować leku u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią

Lek przenika do mleka matki, więc należy przerwać karmienie piersią w czasie terapii.

Dzieci

Lek może być stosowany u niemowląt, dzieci oraz młodzieży w dawce ściśle określonej przez lekarza.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Działanie i właściwości

Jak działa lek Vancomycin-MIP?

Lek Vancomycin - MIP działa bakteriobójczo na bakterie wrażliwe na wankomycynę.

Zastosowanie / wskazania

Kiedy stosuje się lek Vancomycin-MIP?

Leczenie dożylne:

  • zakażenia skóry tkanki podskórnej
  • zakażenia kości i stawów
  • zakażenia płuc określanego jako zapalenie płuc
  • zakażenia wewnętrznej błony wyścielającej serce (zapalenie wsierdzia)
  • zakażenia krwi związane z wyżej wymienionymi zakażeniami

Leczenie doustne:

  • rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, wywołane przez bakterie Clostridium difficile

Dawkowanie

Jak stosować lek Vancomycin-MIP?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lek będzie podawany pacjentowi przez personel medyczny podczas pobytu w szpitalu.

Dawkowanie:

Dawka jest uzależniona od wieku, masy pacjenta, rodzaju zakażenia, stanu czynności nerek, stanu słuchu pacjenta oraz innych leków, które pacjent przyjmuje.

Podanie dożylne

Dorośli i młodzież (w wieku 12 i więcej lat)

  • dawka zazwyczaj stosowana to 15 do 20 mg na każdy kilogram masy ciała
  • dawka jest zwykle podawana co 8-12 godzin
  • lekarz może w niektórych sytuacjach podjąć decyzję o zastosowaniu wyższej dawki początkowej - 30 mg na każdy kilogram masy ciała
  • maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g wankomycyny

Dzieci w wieku od pierwszego miesiąca życia i dzieci w wieku poniżej 12 lat

  • dawka zazwyczaj stosowana to 10 do 15 mg na każdy kilogram masy ciała podawana co 6 godzin

Wcześniaki i noworodki urodzone o czasie (od 0 do 27 dni)

  • dawka zostanie dopasowana na podstawie czasu, jaki upłynął od pierwszego dnia ostatniego krwawienia miesiączkowego matki do porodu (wiek ciążowy) plus czas, jaki upłynął od urodzenia dziecka (wiek pourodzeniowy)

U pacjentów w podeszłym wieku, kobiet w ciąży oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne może być zastosowanie innej dawki.

Podanie doustne

Dorośli i młodzież (w wieku od 12 do 18 lat)

  • dawka zwykle stosowana to 125 mg co 6 godzin
  • w niektórych przypadkach lekarz może zwiększyć dawkę do 500 mg co 6 godzin
  • maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g wankomycyny
  • jeżeli pacjent miał uprzednio inne zaburzenia (zakażenie błony śluzowej), konieczne może być zastosowanie innej dawki i czasu trwania leczenia

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 12 lat

  • dawka zazwyczaj stosowana to 10 mg na każdy kilogram masy ciała co 6 godzin
  • maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g

Czas trwania leczenia

  • czas trwania leczenia jest zależny od stanu pacjenta i może wynosić nawet kilka tygodni
  • podczas leczenia pacjent może mieć wykonywane badania krwi, moczu oraz test słuchu

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Vancomycin-MIP

W razie przyjęcia większej dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lekarz podejmie odpowiednie działania.

Pominięcie zastosowania leku Vancomycin-MIP

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełniania pominiętej dawki.

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Vancomycin-MIP?

Leku Vancomycin-MIP powinno się stosować w przypadku uczulenia na wankomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane / skutki uboczne

Jak każdy lek, lek Vancomycin-MIP może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy zaprzestać stosowania leku Vancomycin-MIP i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeżeli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych:

  • nagły świszczący oddech, trudności z oddychaniem, zaczerwienienie górnej części ciała, wysypka lub swędzenie
  • czerwonawe, płaskie, przypominające tarczę strzelniczą lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami pośrodku, złuszczanie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu (zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka)
  • rozległa wysypka, gorączka, powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek)
  • czerwona, łuszcząca się wysypka z guzkami pod skórą oraz pęcherzami z jednoczesną gorączką (ostra uogólniona osutka krostkowa)

Inne działania niepożądane:

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 pacjentów):

  • spadek ciśnienia krwi
  • duszność, świszczący oddech (wysoki dźwięk spowodowany przeszkodą na drodze przepływu powietrza w górnych drogach oddechowych)
  • wysypka i stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej
  • swędzenie, swędząca wysypka, pokrzywka
  • zaburzenia czynności nerek, wykrywalne zwykle w badaniach krwi
  • zaczerwienienie górnej części ciała i twarzy
  • zapalenie żyły

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 pacjentów):

  • przejściowa lub trwała utrata słuchu

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1000 pacjentów):

  • zmniejszenie liczby białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi (krwinek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi)
  • zaburzenia równowagi, dzwonienie w uszach, zawroty głowy
  • zapalenie naczyń krwionośnych
  • nudności (mdłości)
  • zapalenie nerek i niewydolność nerek
  • ból mięśni klatki piersiowej i pleców
  • gorączka, dreszcze

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 000 pacjentów):

  • nagłe wystąpienie ciężkiej skórnej reakcji alergicznej, obejmującej łuszczenie się skóry lub powstawanie pęcherzy na skórze. Może temu towarzyszyć wysoka gorączka i bóle stawów
  • zatrzymanie serca
  • zapalenie jelita powodującego ból brzucha i biegunkę, która może zawierać krew

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • wymioty, biegunka
  • splątanie, senność, brak energii, obrzęki, zatrzymanie płynów, zmniejszenie produkcji moczu
  • wysypka z obrzękiem i bólem obszaru za uszami, szyi, pachwin, pod brodą i pod pachami (obrzęk węzłów chłonnych), nieprawidłowe wyniki badań krwi i czynności wątroby
  • wysypka z pęcherzami i gorączką

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Vancomycin-MIP należy omówić to z lekarzem, farmaceutą szpitalnym lub pielęgniarką, jeżeli pacjent:

  • ma alergię na teikoplaninę
  • ma zaburzenia słuchu, zwłaszcza jeśli dotyczy to pacjenta w podeszłym wieku
  • ma zaburzenia czynności nerek
  • otrzymuje wankomycynę w infuzji w celu leczenia biegunki związanej z zakażeniem bakteriami Clostridium difficile, zamiast podawania doustnego

Podczas terapii lekiem Vancomycin-MIP należy omówić to z lekarzem, farmaceutą szpitalnym lub pielęgniarką, jeżeli:

  • pacjent jest leczony wankomycyną przez długi czas
  • podczas leczenia wystąpi skórna reakcja alergiczna
  • podczas stosowania leku lub po zakończeniu terapii u pacjenta wystąpi ciężka, długotrwała biegunka

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Vancomycin-MIP a ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku u kobiet w ciąży, ponieważ terapia może stanowić zagrożenie dla płodu. Lekarz podejmie decyzję dotyczącą stosowania leku w ciąży po dokładnej analizie korzyści dla matki w stosunku do ryzyka dla dziecka.

Vancomycin-MIP a karmienie piersią

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek przenika do mleka matki, więc należy przerwać karmienie piersią w czasie terapii.

Interakcje

Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę, jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane.

Wankomycyna może wykazywać interakcje z:

  • lekami nefrotoksycznymi oraz ototoksycznymi - szczególna ostrożność konieczna jest podczas stosowania aminoglikozydów jednocześnie z wankomycyną lub bezpośrednio po niej
  • lekami znieczulającymi - mogą zwiększać ryzyko wystąpienia spadku ciśnienia, zaczerwienienia skóry, rumienia, pokrzywki i świądu
  • lekami zmniejszającymi napięcie mięśni - wankomycyna może nasilać oraz przedłużać ich działanie

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Vancomycin-MIP a alkohol

Brak danych.

Vancomycin-MIP a prowadzenie pojazdów

Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Przechowywanie

Jak przechowywać lek Vancomycin-MIP?

  • lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci
  • lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła

Trwałość roztworu do podania doustnego

Przygotowany roztwór doustny można przechowywać przez 96 godzin w temperaturze od 2°C-8° C.

Trwałość roztworu do infuzji

Przygotowany roztwór do infuzji zachowuje trwałość przez 24 godziny w lodówce, tj. w temperaturze 2°C-8°C. Roztwór do infuzji najlepiej wykorzystać niezwłocznie po przygotowaniu.

Dodatkowe informacje

Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
  • Apteka Gemini

    www.aptekagemini.pl

    Dodaj do ekranu głównego